دامنه كاهش دستمزدها حساب كرد .
دريچهاى از فرصتها
همچنان كه مادران و پدران به طور روزافزون در اثر فشار اقتصادى تحت فشار قرار مىگيرند ، تقريباً به كلى از اين موضوع نيز كه تا چه اندازه مورد اغفال و خيانت واقع شدهاند ، بىخبرهستند . اگر اين مردان و زنان كارگر مىدانستند كه كاهش دستمزدها نه لازم است و نه اجتناب ناپذير ، اگر مىدانستند كه ساعتهاى بيشتر در ازاى مزد كمتر كار مىكنند و اگر مىدانستند صرفاً به خاطر ثروتمند كردن طبقهاى از مديران نمىتوانند آنگونه كه بايد به فرزندان خود رسيدگى كنند ، قطعاً به شيوهاى جديد و جدى به مبارزانى تبديل مىشدند تا پنجرهاى از فرصت را براى اقدامات سياسى هماهنگ بگشايند .
اين موضوع ما را به خبرهاى خوبى رهنمون مىشود . دقيقاً به دليل آنكه دستمزدهاى روبه كاهش و وضعيت جديد و هراسآور امنيت اقتصادى ، ساخته و پرداخته آزمندى بىمهار مديران است ، مىتوانيم براى آنها چارهاى بينديشيم . اگر قرار بود مادران و پدران كارگر به قدرت سياسى جديدى دست يابند ، امكان داشت بتوانيم سياستهاى خود را متحول و مفاهيم جديدى از عدالت و انصاف را در بازار كار ارائه دهيم . ما حتى مىتوانستيم قرارداد اجتماعى را از نو ابداع كنيم . اين صبح روشنى است براى رهايى از اين واقعيت تلخ اقتصادى كه والدين و كودكان آمريكايى را بهشدت ناتوان كرده است .