( بنام خداوند بخشايندهء مهربان ) كتاب دعا
باب فضيلت دعا و تشويق كردن بر آن
1 -
زراره از حضرت باقر عليه السلام حديث كند كه فرمود : خداى عز و جل فرمايد : « همانا آنان كه سرفرازى كنند از عبادت ( و پرستش ) من ، زود است كه سرافكنده بدوزخ درآيند » ( سورهء مؤمن آيهء 60 ) حضرت فرمود : ( مقصود از عبادت ) دعاء است ، و بهترين عبادت دعاء است ، عرضكردم : ( مقصود از أواه در اين آيه چيست كه خداوند فرمايد : ) « همانا ابراهيم أواه و شكيبا بود » ( سورهء توبه آيه 114 ) فرمود : أواه يعنى بسيار دعاكننده بدرگاه خداوند .
2 -
سديد گويد : به امام باقر عليه السلام عرضكردم : كدام عبادت بهتر است ؟ فرمود : چيزى نزد خداى عز و جل بهتر از اين نيست كه از او درخواست شود و از آنچه نزد او است خواسته شود ، و كسى نزد خداى عز و جل مبغوضتر نيست از آن كس كه از عبادت او تكبر ورزد ( و سرپيچى كند ) و آنچه نزد او است درخواست نكند .