تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة كتاب الدعاء من الكافي 212

مساهمون:

صكتاب الدعاء من الكافي ٢١٢

4 -

و نيز حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر كه از فضل خداى عز و جل درخواست نكند نيازمند و فقير گردد .

5 -

حماد بن عيسى گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود : دعا كن و مگو كار از كار گذشته است زيرا دعا همان عبادت است و خداى عز و جل فرمايد : « آنان كه از عبادت من تكبر ورزند زود است كه سرافكنده بدوزخ در آيند » ( سورهء مؤمن آيهء 60 ) و نيز فرموده است : « مرا بخوانيد تا اجابت كنم » ( اين آيه نيز اول همان آيه پيشين است ) .

شرح

- مجلسى ( ره ) گويد : مقصود اينست كه چنانچه پيش گفته شد دعا به خودى خود عبادت است زيرا در اين آيه آن را عبادت دانسته و خداى تعالى بدان فرمان داده پس بر فرض كه باجابت نيز نرسد بخاطر اطاعت امر او بايد انجام شود مانند ساير عبادات ، و ترك آن موجب خوارى و كوچكى و ورود در دوزخ است چنانچه آيه بر آن دلالت دارد ، علاوه بر اينكه خداى سبحان وعدهء اجابت فرموده و در وعدهء خويش تخلف نورزد ، و اين مطلب با تقدير هم منافات ندارد ، زيرا دعا نيز مقدر است و فايده‌اى هم كه بر آن مترتب شود مقدر گرديده است .

6 -

سيف تمار گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود : بر شما باد به ( ملازمت ) دعاء ، زيرا به هيچ چيز مانند آن به خدا نزديك نشويد ، و هيچ حاجت كوچكى را بخاطر كوچكيش رها نكنيد از اينكه براى آن بدرگاه خداوند دعا كنيد ، زيرا آن كس كه حاجات كوچك بدست اوست همان كس است كه حاجات بزرگ در اختيار اوست .

شرح

- يعنى نپنداريد كه كارهاى كوچك بدون تقدير خداوند انجام شود بلكه تمامى كارها از كوچك و بزرگ بدست او است .

7 -

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : دعاء همان عبادتى است كه خداى عز و جل فرموده است :