و بداند كه خدا بر او مطلع هست كه اگر خواهد او را عذاب كند و اگر خواهد او را بيامرزد ، خداوند ( به همين آگاهيش ) او را بيامرزد اگر چه استغفار هم نكند .
شرح
- مجلسى ( ره ) در جملهء « فعلم ان اللَّه مطلع عليه » گويد : شايد مقصود علمى است كه در نفس اثر كند و ثمرهاش عمل باشد ( يعنى دنبالهء اين علم عمل باشد و دست از گناه بردارد ) و گر نه هر مسلمانى به اين امر اعتراف دارد ، و هر كه منكر آن باشد كافر است ، و هر كه بر اين علم بينديشد و ادامه دهد گناه از او سر نزند مگر بندرت ، و اگر گناهى هم از او سر زند دنبالش پشيمان و ترسان است ، و در حقيقت تائب است و اگر چه به زبان طلب آمرزش نكند .
6 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداوند دوست دارد بندهاى را كه در گناه بزرگ به او توجه كند ( و از او آمرزش بخواهد ) و مبغوض دارد بندهاى را كه گناه اندك را خوار شمارد و به آن بىاعتنا باشد ( و در مقام توبه و تدارك آن نباشد ) .
7 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرموده : همانا پشيمانى بر گناه و بدى ، انسان را بدست كشيدن از آن واميدارد .
8 -
ابان بن تغلب گويد : شنيدم حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود : هيچ بندهاى نيست كه گناهى كند و از آن پشيمان گردد جز اينكه پيش از آنكه طلب آمرزش كند خدا گناهش را بيامرزد ، و هيچ بندهاى نيست كه خداوند بر او نعمتى ارزانى دارد ، و بداند كه آن نعمت از طرف خدا است جز اينكه خداوند پيش از آنكه او سپاسگزارى آن را كند او را بيامرزد .