5 -
حضرت باقر عليه السّلام فرمود : مردى نزد رسول خدا ( ص ) مردى نزد رسول خدا ( ص ) آمد و عرضكرد : اى رسول خدا من منافق شدم ، فرمود : به خدا سوگند تو منافق نشدهاى ، و اگر منافق بودى نزد من نمىآمدى كه مرا به آن آگاه كنى ، چه چيز تو را به شك انداخته ؟ بگمانم آن دشمن حاضر بخاطرت آمده و به تو گفت : كى تو را آفريده ؛ تو گفتى : خدا مرا آفريده ، پس به تو گفته : كى خدا را آفريده . عرضكرد : آرى بدان كه تو را براستى فرستاده سوگند كه چنين شده ، فرمود : همانا شيطان از راه كردارهاى شما ( و جلوگيرى شما از اعمال نيك ) نزدتان آيد و بر شما دست نيابد پس از اين راه بسراغتان آيد كه شما را بلغزاند ، و هر گاه چنين شد هر كدام شما ( كه برايش چنين رخ داد ) خدا را بيگانگى ياد كند ( خيالات شيطانى بر طرف گردد ) .
باب اعتراف بگناهان و پشيمانى از آنها
1 -
على احمسى از حضرت باقر عليه السّلام حديث كند كه فرمود : به خدا سوگند از گناه نجات نيابد و رها نشود ) جز كسى كه بدان اعتراف كند .
گويد : و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : در توبه پشيمانى كافى است .
شرح
- مجلسى ( ره ) در قسمت اول حديث گويد : يعنى اعتراف كند كه گناه است ، زيرا كسى ( كه گناهى مرتكب گردد ) * انكار كند كه اين گناه است ، و آن را حلال بشمارد چنين كسى كافر است و توبهاش پذيرفته نشود . و اگر مقصود از اعتراف بگناه توبه باشد پس ممكن است آن را بر نجات كامل يا نجات قطعى