نيست ، بلكه بايد اين حب و بغض بر پايه عقل و شرع باشد تا آن را مشروع و موجّه كرده و در مسير شرعى خود پيش ببرد . معنى حب و بغض براى خدا همين است ، يعنى حب و بغضى كه در بند و محدوده احكام شرعى و فرامين خداوند متعال باشد .
امام باقر ( عليه السلام ) از پيامبر نقل كردند كه ايشان فرمودند : دوست داشتن يك مومن نسبت به مومن ديگر ، اگر براى خدا باشد ، از بزرگترين شعبه هاى ايمان است ، آري ! هركس براى خدا دوست داشته باشد
و براى خدا دشمن بدارد و براى خدا دريغ كند ، او از برگزيدگان خداست . ( 1 )
حب پيامبر و خاندان ايشان از برترين انواع حب است
در كتاب شريف كافى روايتى عجيب از امام صادق ( عليه السلام ) نقل شده است . حضرت فرمودند : مردى بود كه كارش فروختن روغن بود و محبت شديدى نسبت به رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) داشت . رسم اين مرد چنان بود كه هر گاه مي خواست سراغ كارش برود ، تا به سراغ رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نرفته و آن حضرت را نمي ديد ، دنبال كار خود نمى رفت . اين جريان معروف شده بود و [ همه از آن با خبر بودند . از اين رو ] هر گاه ( از دور ) مىآمد ، رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) سر خود را بالا مىآورد تا آن مرد او را ببيند ( و دنبال كار خود برود ) .
روزى طبق معمول نزد رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) آمد ، حضرت نيز سر خود را بالا آورد تا آن مرد او را ديده و برفت ؛ ولى طولى نكشيد كه بازگشت . رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) چون ديد آن مرد چنين كرد ، با دست خود اشاره كرد كه بنشين ! آن مرد پيش روى آن حضرت نشست . رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) به دو فرمود : امروز كارى كردى كه روزهاى
هامش
( 1 ) - كافى ج 2 ص 124