استدلال به دو روايت درباره اصحاب امام زمان ( عليه السلام )
او در يكى از بيانيههايش به دو روايت پيرامون اصحاب امام زمان ( عليه السلام ) استدلال
كرده است : روايت اول از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) : « . . . آگاه باشيد كه اولين آنان از بصره است و آخرينشان از اَبدال . »
روايت دوم از امام صادق ( عليه السلام ) : « . . . و از بصره ، احمد . » در فريبكارى او همين بس كه اين روايتها را از يك كتاب معاصر يعنى بشارة الاسلام ، تأليف سيد حيدر كاظمى ( متوفاى 1366 قمري ) نقل كرده است . ما اين روايات را در كتاب معجم موضوعى احاديث امام مهدى ( عليه السلام ) ، تحت عنوان « احاديثى كه سند آنها ثابت نيست و در آنها نامها و شهرهاى اصحاب امام زمان آمده است » گردآوردهايم .
اين روايات چهار روايت هستند ؛ سه روايت در دلائل الامامة محمد بن جرير طبرى شيعى و يكى هم در الملاحم و الفتن سيد بن طاووس به نقل از الفتن سليلى آمده است . هر چهار روايت هم دربارهى 313 يار امام زمان ( عليه السلام ) هستند كه همگى به همراه امام خواهند آمد ، نه پيش از امام !
روايت اول ، روايت دلائل الامامة ، ص 311 [ و در چاپى ديگر ، ص 554 ] :
. . . اين چيزى است كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) آن را بر اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) املاء كرده و به او سپردهاند كه شامل نام ياران امام مهدى ( عليه السلام ) و كسانى است كه از جا و ديار خود ناپديد شده و بهسوى مكه ميروند و اين مربوط به زمان شنيدن صدا [ صيحه آسماني ] در سال ظهور است . اينان پاكان و قاضيان و حاكمان بر مردم خواهند بود . . . تا پايان روايت .
ميبينيد كه در اين روايت ، نه نامى از بصره برده شده و نه احمد !
روايت دوم ، روايت دلائل الامامة ، ص 307 :
. . . از حلوان دو نفر ، از بصره سه نفر ، اصحاب كهف كه هفت نفر
بودند ، . . . .
اين دجال چگونه ادعا كرده كه يكى از اين سه نفر است ، درحاليكه اينان به همراه امام خواهند آمد ؟ مگر اينكه اصحاب كهف نيز به همراه او بازگشته باشند ! اگرچه سند اين روايت نيز شامل افراد ضعيف و ناشناس است .