رجوع ميكردند كه براى آنها استغفار كنى و از خدا آمرزش خواهى ، البته در اين حال خدا را پذيرندهء توبه و مهربان مييافتند .
و حضرت احديت خوانده است بندگانش را بلطيفترين گفتار و اميدوارترين اميدها كه رغبت بسوى او كنند چنان كه ميفرمايد :
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
« 1 » ( اى رسول رحمت ) به آن بندگانم كه بعصيان اسراف بر خود كردهاند بگو از رحمت ( نامنتهاى ) خدا نااميد مباشيد ، البته خداوند همهء گناهان را ( چون توبه كنيد ) خواهد بخشيد ، بدرستى كه او خداى بسيار آمرزنده و مهربانست .
و :
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ *
« 2 » محقق است كه پروردگار هر كس را كه به او شرك آورد نخواهد بخشيد ، و سواى شرك ( گناه ) هر كه را خواهد ميبخشد .
و :
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
« 3 » بشتابيد بسوى مغفرت پروردگار خود ، و بسوى بهشتى كه پهناى آن به قدر همهء آسمانها و زمين است ، و مهيا براى پرهيزكارانست .
و :
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
« 4 » بخوانيد مرا ( با خلوص دل و تضرع كنيد ) تا دعاى شما را مستجاب كنم .
( آرى ) وعده داده است خداى مهربان بندگانش را باجابت و مدح فرموده آنها را در قرآن مجيد در صورتى كه اطاعت و فرمانبردارى كنند و بشتابند بسوى خيرات و مبرّات ، و ترغيب فرموده آنها را به كارهاى نيك ،
هامش
( 1 ) . 57 - الزمر
( 2 ) . 48 - النساء
( 3 ) . 133 - آل عمران
( 4 ) . 59 - المؤمن