توبه و دوستى با او فرموده هر زمانى كه توبه كند و بازگشت نمايد بسوى حق و از رفتار بد خود پشيمان و شرمگين گردد ، چنان كه فرموده در قرآن مجيد :
وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً
« 1 » هر كسى كه عمل زشتى از او سر زند يا بخويشتن ظلم كند سپس ( پشيمان شود و ) از خدا طلب آمرزش و عفو كند ، پروردگار را بخشنده و مهربان خواهد يافت .
و :
كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
« 2 » پروردگار بر خود رحمت و مهربانى را فرض نموده ، كه هر كس از شما كار زشتى را بنادانى كرد و بعد از آن توبه كند و اصلاح نمايد ( اعمال فاسدشدهء خود را ) البته خداوند ( به او و ) براى همه بخشنده و مهربانست .
و :
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
« 3 » آنهائى كه هر گاه كار ناشايستهء از ايشان سر زند يا ظلمى بنفس خويش كنند ، و خداوند را به ياد آرند ، پس از گناه خود بدرگاه پروردگار توبه و استغفار نمايند ( مىآمرزد زيرا ) جز خدا هيچ كس نميتواند گناه خلق را بيامرزد ، و آنها هستند كه بر نميگردند به كارهاى زشت چون بزشتى معصيت آگاهند و :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً
« 4 » و اگر هنگامى كه گروه منافق بر خود بگناه ستم كردند و از كردار خود به خدا توبه نموده و به تو
هامش
( 1 ) . 111 - النساء
( 2 ) . 54 - الانعام
( 3 ) . 134 - آل عمران
( 4 ) . 63 - النساء