ايمنى در دنيا را و خوف و ايمنى در آخرت را زيرا اگر بندهء مؤمن ترسيد از من در دنيا ايمن ميگردانم او را در آخرت و هر گاه در دنيا نترسيد ( و نافرمانى كرد ) بترسانم او را در قيامت ، و دليل بر اين مطلب در قرآن كريم زياد است از جمله فرموده :
وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى
« 1 » هر كسى از حضور در پيشگاه پروردگارش بترسيد ( و گناه نكرد ) و دورى جست از هواى نفس همانا بهشت منزلگاه هميشگى اوست .
و :
وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ
« 2 » و هر كه از مقام قهر و كبريائى خدا بترسد ( براى حساب قيامتش و ترك نافرمانى كند ) براى او دو باغ در بهشت خواهد بود .
و :
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ
« 3 » و از ( ميان ) اصناف بندگان تنها مردمان عالم و دانا مطيع و خدا ترسند ( و از معصيت دورى مينمايند ) و :
وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ
« 4 » و در بهشت آنها با هم بصحبت رو كرده و از سر گذشت يك ديگر و علت سلامت را پرسش كنند و با هم گويند ( خدا را شكر ) كه ما از پيش در دنيا ميان اهل و قبيله خود خائف و خدا ترس بوديم و بالنتيجه خداوند ما را از عذاب حفظ نمود .
قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ
« 5 » دو نفر مرد خدا ترسى ( يوشع و كالب ) كه مورد لطف خدا بودند ، گفتند اى بنى اسرائيل بر آنها از درب
هامش
( 1 ) . 39 - النازعات
( 2 ) . 46 - الرحمن
( 3 ) . 25 - الفاطر
( 4 ) . 24 - الطور
( 5 ) . 22 - المائده