حاضر بيند و كافر در آن روز ( از فرط عذاب ) آرزو كند اى كاش خاك بود ( تا چنين به آتش كفر خود نميسوخت ) . و : يوم لا ينفع الظالمين معذرتهم و لهم اللعنة و لهم سوء الدار « 1 » در آن روز ستمكاران را ( پشيمانى و ) عذر خواهى سود ندهد و بر آنها خشم و عذاب و منزلگاه بد ( جهنم ) مهيا است .
و :
وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ
« 2 » و آن روز جهنم را پديد مىآورند و همان روز آدمى متذكر كار خود گردد ( و از خواب غفلت بيدار شود و كافر پشيمان گردد ) و آن تذكر چه سود به حال او بخشد و ( با حسرت ) گويد اى كاش در دنيا براى زندگانى ابدى و هميشگى امروزم كار خيرى انجام ميدادم ، و آن روز بمانند عذاب كافر هيچ كس عذاب نكشد و كسى همانند او به بند ( هلاك ) گرفتار نشود .
و :
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
« 3 » روزى كه زمين را ( بامر خداوند ) به غير اين زمين مبدل كنند و هم آسمانها را ( دگرگون سازند ) و تمام خلق در پيشگاه حكم خداى قادر قاهر حاضر شوند و :
وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً وَ عُرِضُوا عَلى رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِداً
« 4 » و ياد كن اى رسول ما روزى را كه كوهها را برفتار آريم ، و زمين را صاف و بدون پست و بلندى آشكارا بينى و همه را در صف محشر از قبرها برانگيزانيم و
هامش
( 1 ) . 55 - المؤمن
( 2 ) . 24 - الفجر
( 3 ) . 47 - ابراهيم
( 4 ) . 46 - الكهف