و :
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ
« 1 » اى رسول ما بندگان را از روز غم و حسرت ( يعنى روز مرگ و قيامت ) بترسان ، كه آن روز كارشان گذشته است ( و فكر و تدبيرى نتوانند كرد ) و ( بعضى از ) مردم به كلى از آن روز غافلند و به آن ايمان نمىآورند .
و :
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ
« 2 » روز قيامت بسيار نزديك شده است و نميتواند كسى غير خداوند آن روز را آشكار و ظاهر نمايد
وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ
« 3 » اى رسول مردم را از روزى كه هنگام عذاب و كيفر اعمالشان فرا ميرسد بترسان ، كه ستمكاران خلق خواهند گفت پروردگارا عذاب ما بتأخير افكن ( و ما را باز به دنيا برگردان ) تا دعوت تو را اجابت كنيم و پيرو رسولان تو شويم ( و از هر كار بد باز گرديم ) .
به آنها پاسخ آيد كه آيا شما بارها پيش از اين سوگند ياد نمىكرديد كه ما را ابدا زوال و هلاكى نخواهد بود ، شما ستمكاران بوديد كه در منازل ستمگران پيش از خود مسكن گزيديد ( و هلاك و مرگ آنان شما را عبرت نگرديد ) و حال آنكه مشاهده كرديد كه عاقبت بسر پنجه قهر مرگ چه بر سر آنها آورديم و بر شما سرگذشت آنها را مثل آورديم ( تا مگر عبرت گيريد و از كار زشت و ستمگرى دست كشيد ولى هرگز پند نگرفته و بيدار نشديد ) . و :
أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ
« 4 » آيا آنها نميدانند كه ( پس از مرگ
هامش
( 1 ) . 38 - مريم
( 2 ) . 58 - النجم
( 3 ) . 43 - ابراهيم
( 4 ) . 3 - المطففين