يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ
« 1 » روزى بيايد كه گروهى ( مؤمنان ) رو سفيد و گروهى ( كافران ) روسياه باشند .
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
« 2 » در روز قيامت مردم از قبرها پراكنده بيرون آيند تا پاداش نيك و بد اعمال خود را ( با حساب و ميزان حق ) به بينند ، پس در آن روز هر كس به قدر ذرهئى كار نيكى كرده ( پاداش ) آن را خواهد ديد و هر كس به قدر ذرهئى كار زشتى مرتكب شده آن هم بكيفرش خواهد رسيد و :
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
« 3 » روزى كه هيچ حمايت خويش و يار و ياور كسى را از عذاب نرهاند ، واحدى را نصرت نكنند .
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
« 4 » آن روز كه ( از وحشت و هولناكى ) هر كسى از برادرش ميگريزد ( بلكه ) هم از مادر و پدر و از زن و فرزندش ( گريزانست ) و در آن روز هر كسى چنان گرفتار شأن و كار خود است كه به هيچ كس نتواند پرداخت . و :
يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
« 5 » ياد كن آن روزى را كه هر كسى براى رفع عذاب از خود بجدل و دفاع برخيزد ، و هر كسى را بجزاى عمل ( نيك و بد ) او كاملا ميرسانند و بر آنها ستم نميكنند :
و : يوم ينظر المرء ما قدّمت يداه و يقول الكافر يا ليتنى كنت ترابا « 6 » روزى كه هر كسى هر چه ( از نيك و بد ) كرده در پيش روى خود
هامش
( 1 ) . 102 - آل عمران
( 2 ) . 6 - الزلزال
( 3 ) . 41 - الدخان
( 4 ) . 34 - عبس
( 5 ) . 112 - النحل
( 6 ) . 41 - عم