ميدارى بهشت را بدرستى كه خداوند دوست دارد طاعت را ، پس دوست بدار آنچه را كه خدا دوست ميدارد تا اينكه به تو عطا فرمايد آنچه را كه دوست ميدارى ، و اگر تو كراهت دارى از آتش جهنم ، خدا هم كراهت دارد معصيت و گناه را ، پس كراهت بدار آنچه را كه خدا كراهت دارد تا اينكه نجات دهد تو را از آنچه كه دوست نميدارى و كراهت از آن دارى ، و بدان بدرستى كه آنچه پس از مرگست بسيار سخت و ناگوارا است ، و خداى عزّ و جلّ ميفرمايد :
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ
« 1 » چون دميده شود در صور اسرافيل جز آنكه خدا بقاى او را خواسته هر كه در آسمانها و زمين است يكسر مدهوش مرگ شوند ، آنگاه صيحهء ديگرى در آن دميده شود كه ناگاه خلايق از خواب مرگ برخيزند و نظر بواقعه محشر كنند .
و روايت نمودهاند ثقات از إمام زين العابدين عليه السّلام كه آن حضرت مىفرمود : صور اسرافيل شاخ ( مانند ) بزرگى است يكسر آن طرف آسمان و يكسر آن طرف زمين و بعدد ارواح خلايق سوراخ دارد ، و اسرافيل سه مرتبه در آن ميدمد ، ( اول ) نفخه فزع ( دوم ) نفخه موت ( سوم ) نفخهء بعث و رجعت ، زمانى كه دنيا تمام شد و به آخر رسيد امر مىكند حقتعالى باسرافيل بدمد در صور نفخهء فزع را كه همه ترسان و هراسان شوند و چون ملائكه به بينند اسرافيل را كه به زمين مىآيد و صور را در دست دارد گويند كه خداوند اراده فرموده مردن اهل آسمان و زمين را ، و اسرافيل در بيت المقدس و رو به قبله بايستد و در صور نفخهء فزع را بدمد چنان كه
هامش
( 1 ) . 67 - الزمر