خداى تعالى مىفرمايد :
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
( الى قوله )
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ
« 1 » ياد كن روزى كه در صور دميده شود پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است جز آنان كه خدا خواسته همه ترسان و هراسان باشند و بمحشر در آيند و در آن روز كوهها به حركت در آيند و فرو ريخته شوند و كسانى كه نيكوكار باشند در آن روز پاداش بهتر از آن يابند و از هول و هراس قيامت ايمن باشند ، و در آن روز چنان زمين بلرزه در آيد كه هر زن شير دهى ( با آن همه شفقت مادرى ) طفل خود را فراموش كند ، و از غايت دهشت زنان حامله سقط جنين كنند . و مردم چنان از خود بى خود شوند كه گوئى مست و لا يعقل شدهاند ، و محاسن سياه جوانان سفيد گردد ، و شياطين در اطراف دنيا پراكنده و هر يك بگوشهئى پناه ميبرد ، و اين نفخه چنان هولناكست كه اگر مردمان قبل نمرده بودند همگى از ترس آن مىمردند .
پس امر فرمايد خداوند باسرافيل نفخهء ديگرى بدمد كه از آن سرى كه به طرف زمين است صدائى بيرون آيد و از آن صدا هيچ جنبندهاى باقى نماند نه از بشر و نه از جن و نه از شياطين و نه از غير ايشان ، و از آن سرى كه به طرف آسمان است صدائى خارج شود كه در آسمان ذى روحى باقى نماند مگر آن كسانى كه خدا بخواهد زنده بمانند و آنها عبارتند از جبرائيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل ، پس خداى تعالى فرمايد اى عزرائيل چه كسانى باقيماندهاند ( و حال آنكه خودش مىداند ) گويد : أنت الحى الذى لا يموت ، پروردگارا جبرائيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل ، پس
هامش
( 1 ) . 86 - النمل