كه در ايام بيمارى گناه بر مؤمن ننويسد ، و بملك دست راست امر ميفرمايد كه ناله او را حسنات بنويسد ، و بيمارى بدن را پاك مىكند هم چنان كه دم كورهء آهنگران كثافات آهن را پاك مىكند ، و هيچ طفلى بيمار نميشود مگر آنكه كفارهء گناهان پدر و مادرش مىباشد .
و روايت شده است كه حضرت موسى عليه السّلام در مناجاتش عرض كرد :
الها بيان كن چقدر است ثواب عيادتكنندهء بيمار ؟ خطاب رسيد : موكل ميگردانم ملكى را كه عيادت كند او را از قبرش تا روز محشر گفت :
خدايا براى كسى كه غسل ميدهد ميت را چه بهرهايست ؟ خطاب آمد پاك مينمايم او را از گناه مانند روزى كه از مادر متولد شده . گفت براى تشييعكنندگان چيست ؟ خطاب شد موكل ميكنم ملائكهها را كه از قبر تا محشر آنها را تشييع كنند . عرض كرد : براى تعزيت و تسليت دهندگان اهل مصيبت چيست ؟ خطاب آمد در آن روزى كه هيچ سايهئى نيست جز سايهء رحمت من آنها را در زير سايه رحمت خود نگاه ميدارم .
و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هر كه مؤمن را عيادت كند در رحمت الهى فرو رود ، پس چون نزد او بنشيند رحمت به او احاطه نمايد .
و مستحب است بيمار را دعا كنند و بگويند : أللهم ربّ السّموات السّبع و ربّ الأرضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ما تحتهنّ و ربّ العرش العظيم اشفه بشفائك و داوه بدوائك و عافه من بلائك و اجعل شكايته كفّارة لما مضى من ذنوبه و لما بقى .
و مستحب است كه بيمار دعا كند عيادتكنندگان را بدرستى كه دعاى او مستجابست و كراهت دارد زياد نشستن نزد بيمار ( مگر آنكه بيمار بخواهد نشستن او را ) .
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص١٠٤