باب يازدهم در توبه و شرايط آن
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً « 1 » اى كسانى كه ايمان آوردهايد بازگشت كنيد به خدا و توبه نمائيد از معاصى كه ديگر رجوع به آن نكنيد . إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ « 2 » جز اين نيست كه توبه براى كسانى است كه عمل بد و ناشايسته انجام داده و پشيمان شدهاند پس هر كه توبه كند خداى مهربان ميپذيرد . وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ « 3 » هنگامى كه آثار مرگ مشاهده كرديد ديگر توبه پذيرفته نميشود هم چنان كه هر كس به حال كفر بميرد توبهاش قبول نيست ، كه نفى فرموده خداوند قبولى توبه را هنگامى كه آثار مرگ را مشاهده نمودند گناهكاران و كافران . پس قبولى توبه تا وقتيست كه يقين بمرگ پيدا نشده باشد . و خداى مهربان وعدهء قبولى توبه را ببندگان داده چنان كه ميفرمايد : وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ « 4 » و اوست خدائى كه توبه بندگانش را مىپذيرد و گناهانشان را مىبخشد . و ميفرمايد : غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقابِ « 5 » خدائى كه