باب ششم عقوبت در دنيا
فَكُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِباً وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا وَ ما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
« 1 » هر طايفهئى را براى كيفر گناهشان مؤاخذه كرديم كه بعضى را بر سرشان سنگ باريديم ( قوم لوط ) و بعضى را بصيحهء آسمانى ( قوم ثمود اهل مدين ) و بعضى را فرو برديم در زمين ( قارون ) و گروهى را بغرق در دريا هلاك نموديم ( فرعون و قوم او ) خدا به آنها ستم نكرد ليكن آنها خود در حق خويش ستم كردند .
و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ظاهر مىشود در امت من ذلت و تهمت ، عرض كردند در چه زمانى ، فرمود : زمانى كه آشكار شود غنا و علانيه گردد زنان خواننده و زياد شود خوردن شراب ، قسم به خدا هر آينه مىآيند مردمى از امت من كه بعيش و فرح و بازى مشغولند و اموال خود را در راه حق صرف نميكنند ، صبح مينمايند در حالتى كه ميمون و خوك گشتهاند ، به علت اينكه حلال ميدانند حرام را و ميگيرند زنان خواننده را و ميخورند شراب و ربا را و ميپوشند حرير و ابريشم را .
و فرمود وقتى كه ظلم نمود حاكم باران كم خواهد آمد ، و هر وقتى كه مكر و حيله نمودند ظاهر مىشود بر آنها دشمنان ، و زمانى كه آشكار شد فواحش زلزله واقع مىشود ، و موقعى كه امر بمعروف كمتر شد مباح ميشمارند حرام را ، جز اين نيست كه آن كارها رو گردانيدن از خداوند است ( زود باشد كه بكيفر اعمالشان برسند ) .
هامش
( 1 ) . 39 - العنكبوت