راضى است مشغول شوى ، و هرگز انسان مصاحبت و رفاقت نميكند پس از مرگ و چه پيش از مرگ مگر با اعمال خود ، و آگاه باش كه انسان در نزد اهل و عيالش مهمانست و پس از چندى كه ماند خواهد رفت بسراى آخرت .
و فرمود آن حضرت براى هر كسى سه دوست مىباشد : يكى از آنها گويد اگر پيش فرستى مرا براى تو خواهم بود ، و آن اموالست .
ديگرى ميگويد من با تو هستم تا در قبر وارد شوى ، پس وداع ميكنم تو را و بر ميگردم ، و آن عيال و فرزندانند . و ديگرى گويد از تو جدا نميشوم هيچ وقت ، و آن عمل ( خوب و بد ) انسانست . پس انسان در قيامت به عمل ( خوب ) خود گويد به خدا قسم تو در نظر من از همه خوار و خفيفتر بودى اى كاش مشغول نشده بودم مگر به تو .
گفت عرياض بن ساويه موعظه فرمود ما را حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه گريان گرديد چشمها ، و دلها ترسناك شد ، پس عرض كرديم يا رسول اللَّه اين موعظهء شما هر آينه سبب راهنمائى است ، بچه چيز وصيت ميفرمائى ؟
فرمود هر آينه كشانيدم شما را بيك راه بزرگ مستقيمى كه شبهاى آن مانند روز روشن است ، و بر نميگردد از آن مگر هلاكشونده ( كه از اعمال ناشايست خود هلاك شود ) و هر كه از شما بعد از من زنده باشد خواهد ديد كه بين مردم اختلاف دينى بسيار خواهد بود ، بنا بر اين بر شما باد بر سنت و دستورات من و سنن خلفاء راشدين از اهل بيت من ، و متمسك شويد بايشان به خوبى ، و اطاعت كنيد حق را اگر چه راهنماى آن بندهء حبشى باشد ، بدرستى كه مؤمن مانند شتريست كه مهار باشد كه اطاعت مىكند صاحب خود را بهر طرف كه برود .
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 89
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٨٩