كرده بودند ولى در مقابل مهماندارى كه بامر دولت مأمور اجراى اين امر است البته كارى نتوانستند كرد . درين قبيل موارد دهاقين شيوهاى به كار برند بدين طريق كه زنان خود را بكمك مىطلبند ، ايشانهم در كمال قساوت كسانى را كه براى طلب چيزى بايشان رجوع كرده باشند ميزنند ، بدين شكل كه بدوا مشتى خاك بسر خود ريخته فرياد « يا علىاى جانشين محمد جانمان بلب رسيد » را بلند ميكنند و با اين مقدمات هرچه بخواهند مىكنند ، ضمنا نمىخواهم بدول اروپا بفهمانم كه چنين اختياراتى بزنان دهند .
در تمام ايام رمضان يك ايرانى در سامان ارخى كه سكنى داشتيم ديده نميشد همه روزهدار زير چادرهاى خود افتاده بودند و از شدت گرما خيلى بايشان سخت ميگذشت .
همين كه آخرين اشعهء آفتاب غروب ميكرد مؤذن از فراز منارهاى ختم روزه را اعلام داشته ، مسلمين و پيروان پيغمبر افطار مىكردند . اين بود شرح روزهء مسلمانان كه مدت آن يك ماه است . در تمام اين مدت مسلمانان گرفتار ضعف شديدى
مسافرت به ايران بمعيت سفير كبير روسيه در سال 1817 م ( فارسى ) — صفحة 152
مساهمون: محمود هدايت
ص١٥٢