تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ مغول در ايران ( فارسى ) — صفحة 398

مساهمون:

ص٣٩٨

دستگاه لشكرى

سپاه

چنگيز خان به سپاه « 1 » به‌عنوان حامل جنبش گسترش‌طلبانهء مغولان توجه خاص معطوف مىداشت و در تشكيل آن از روى نمونه‌هاى ديرينهء مغولى شيوه‌اى پيش گرفت ، كه براى زمان‌هاى بعد ، چه در دربار قاآن و چه در دربار خان‌هاى ديگر مغول سرمشق گرديد . دسته‌بندى سپاهيان كاملا از روى سيستم دهه‌اى انجام مىگرفت . 10 تن سپاهى ( اربن ) كوچك‌ترين واحد سپاه را تشكيل مىداد ، و در تحت فرماندهى يكى از سپاهيان قرار داشت ، كه در صورت موفقيت‌هاى جنگى ارتقاء مىيافت « 2 » . گروه‌هاى بالاتر از 100 تن ( يغون ) و 1000 تن ( منگ‌غان ) تشكيل مىشد - 000 ر 10 تن سپاهى واحدى را تشكيل مىداد ، كه به مناسبت تعداد افراد آن تومان ناميده مىشد « 3 » . سرداران برجسته پيوسته از ميان اطرافيان فرمانروا ( نوكور ) انتخاب مىشدند . سپاهيانى كه تحت فرماندهى اين سرداران قرار مىگرفتند ، موظف به اطاعت مطلق
هامش
( 1 ) -Ohsson I 386 - 406 ; Chara Davan 68 - 71( 2 ) - ر ك : ابو القاضى ج 1 : 135 ؛ رشيد الدين / برزينd181 ، 190 ؛Polo / Pauthier 254 f .( 3 ) - جوينى ج 1 : 23 ص ب ؛M . Parisiensis VI ( Addit ) 112 ; J . P . Carpini / Wyngaert 64 f . , 76 f .