فرستادگان ايلخان طى تشريفات گوناگون در دربار سلطان مصر پذيرفته مىشدند .
سفراى احمد ، كه در سال 682 ه . ق . خبر تشرف ايلخان را به دين اسلام به دربار سلطان مملوك برده بودند ، و اطمينان مىدادند كه ايلخان هدفهاى صلحجويانه را دنبال مىكند « 1 » ، مورد بىمهرى و شتم قرار گرفتند ، و چون خبر مرگ احمد و جانشينى ارغون بودائى به دربار مصر رسيد ، هدايائى را كه قبلا طبق رسوم ديپلماسى به سفرا داده بودند ، پس گرفتند و چون آنان از پس دادن هدايا سر باز زدند ، اموال آنان غارت شد و خود آنان را محبوس كردند ، تا آنكه عبد الرحمن در 18 رمضان 683 درگذشت .
مدتى پس از آن ساير نمايندگان ايلخان آزاد شدند « 2 » .
قبلا نيز الملك الظهير در سال 671 ه . ق . با نمايندگان اباقا ، كه پا از حدود خود فراتر نهاده و از سلطان خواسته بودند كه به دربار ايلخان برود ، همانطور رفتار نمود . الملك الظهير نيز در مقابل اظهارنظر كرد ، كه براى برقرارى صلح ، اباقا بايد به دربار وى برود « 3 » .
اما وضع سفراى غازان - وى تشرفش را به اسلام در سال 694 ه . ق . اعلام كرده بود « 4 » - كه در سال 700 ه . ق . به دربار سلطان مملوك رفتند - لااقل طبق گزارش مقريزى - بهتر بود . با آنكه مغولان كمى پيش از آن به سوريه حمله كرده و سخت شكست خورده بودند ، قاضيان مولانا ناصر الدين على خواجه تبريزى و كمال الدين بن يونس موصلى با احترام تمام پذيرفته شدند و در روز شرفيابى از ميان 1000 تن مشعلدار ، كه در دو رديف صف كشيده بودند ، گذشتند . آنان پس از آنكه براى سلامت سلطان مملوك ، غازان و امراء نماز گزاردند « 5 » ، و پس از مذاكرات كه در 16 ذيحجهء 700 صورت گرفت ، مكتوب خود را تقديم كردند « 6 » . پس از 6 روز اين مكتوب باز و قرائت شد و در همان
هامش
( 1 ) -Bar Hebraeus 548 f . , 596 f .( 2 ) - مقريزى / كاترمر ج 2 : 1 ، 71 ص ب .
( 3 ) - مقريزى / كاترمر ج 1 : 2 ، 109 ص ب .
( 4 ) - ميرخواند ج 5 : 120 .
( 5 ) - مفضل ج 3 : 42 .
( 6 ) - رشيد الدين / كاترمر ج 1 : 294 ؛Tasita 48