كه اين فرستادگان مغولى در نظر شاهان مغربزمين و حتى در دربار خان مغول بيشتر به خاطر جاسوسى و جمعآورى اخبار اعزام مىشدهاند . يكى از فرانسويان كه در آن موقع ساكن قراقورم بود ، و به كار مترجمى اشتغال داشت ، اين موضوع را تصريح مىكند « 1 » . به همين سبب راهبان مسيحى از اينكه سفيران مغول را به همراه خود ببرند ، خوددارى مىكردند ، بهخصوص چنانچه براى اين سفرا در طى راه پيشآمد سوئى روى مىداد ، براى آنان نتايج بسيار نامطلوبى به بار مىآورد .
در آن دوران كه مغربزمين از وجود و خصوصيات سرزمينهاى ناشناس مطلع مىشد ، كلاهبردارانى نيز به غلط نام سفير بر خود مىگذاشتند . تقلب بسيارى از آنان از جمله رايموند در سال 1253 م . در دربار قاآن فاش شده است « 2 » . اما در مورد صحت گفتار مردانى كه در دربار لوئى نهم با او به مذاكره پرداخته بودند ، به غلط ترديد شده است « 3 » .
در دربار قاآنها و ايلخانان سفراى ممالك خارجى پيوسته در حال رفتوآمد بودند . از تمام كشورهاى آسيائى ، اروپا و مصر سفرا به دربار خان مغول رو مىآوردند « 4 » .
در فصل تاريخ سياسى از آنها نام برده شد . بديهى است كه اين سفرا تنها براى منظورى خاص مأموريت داشتهاند . تنها نمايندهء قاآن است كه بهعنوان سفير دائم در دربار ايلخانان مىزيسته است .
اعزام سفرا به خارج
در قلمرو ايلخانان تنها فرمانروا اختيار اعزام سفير به خارج را داشته است .
امير چوپان ، كه خود سفرا را به حضور مىپذيرفت و رويهمرفته داراى وضع و موقعيتى
هامش
( 1 ) -W . v . Rubruck / Wyngaert 255( 2 ) -W . v . Rubruck / Wyngaert 253 - 255( 3 ) - ر ك :Pelliot , Papes c 13 ff .( 4 ) - ر ك : جوينى ج 3 : 33 ؛W . v . Rubruck / Wyngaert 306