تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المغازي ( تاريخ جنگهاى پيامبر ص ) ( فارسى ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
اى فرزندان رزمندهء عبد منات ، شما حمايت كنندگانيد و پدرتان حام است [ 1 ] . مرا تسليم نكنيد كه اسلام همه جا را فرا گيرد و نصرت خود را براى سال بعد به من وعده ندهيد . گويد : گروههايى همراه او بيرون آمدند و همگى اعراب را گرد آوردند و جمع شدند . چون همگان تصميم به خروج گرفتند و اعراب هم جمع شدند و حاضر گرديدند ، قريش در مورد بردن زنان با يك ديگر اختلاف پيدا كردند . بكير بن مسمار برايم روايت كرد كه صفوان بن اميه گفت : زنان را با خود ببريد و من نخستين كسى هستم كه اين كار را مىكنم ، چه آنها شايسته‌ترند براى اينكه كشتگان بدر را به ياد شما آورند و شما را حفظ كنند ، موضوع بدر تازه است و ما هم قومى طالب مرگ هستيم و به هيچ وجه به خانهء خود بر نخواهيم گشت ، تا اينكه انتقام خون خود را بگيريم يا كشته شويم . عكرمة بن ابى جهل گفت : من اولين كسى هستم كه اين دعوت تو را مىپذيرم ، عمرو بن عاص همچنين گفت . نوفل بن معاويه ديلىّ در اين مورد گفت : اى گروه قريش اين رأى درستى نيست كه زنهاى خود را به مقابلهء دشمن ببريد ، من اطمينانى ندارم كه پيروزى از آنها نباشد كه در آن صورت شما در مورد زنهايتان هم رسوا مىشويد . صفوان بن اميه گفت : غير از آنكه گفتم هرگز نخواهد شد ! نوفل پيش ابو سفيان آمد و آن گفتار را به او هم گفت ، هند دختر عتبه فرياد كشيد : تو روز بدر سالم ماندى و پيش زنانت برگشتى ، آرى ! ما حتما مىآييم تا جنگ را ببينيم . در جنگ بدر كنيزكان را از جحفه برگردانده بودند و در آن جنگ بسيارى از دوستان كشته شدند . ابو سفيان گفت : من مردى از قريشم و با ايشان مخالفت نخواهم كرد ، هر چه بكنند من هم انجام مىدهم . پس زنها را همراه خود بردند . گويند : ابو سفيان دو زن همراه خود برد ، هند دختر عتبه و اميمه دختر سعد بن وهب . صفوان بن اميه هم دو زن خود را برد ، برزه دختر مسعود ثقفى را كه مادر عبد الله اكبر بود و بغوم دختر معذّل بن كنانه را كه مادر عبد الله اصغر بود . طلحة بن ابى طلحه زن خود ، سلافه دختر سعد بن شهيد را همراه برد ، سلافه از قبيلهء اوس و مادر مسافع ، حارث ، كلاب و جلاس ، پسران طلحه بود . عكرمة بن ابى جهل همسر خود ام جهيم . دختر حارث بن هشام را همراه برد . حارث بن هشام همسرش فاطمه دختر وليد بن مغيره
هامش
[ 1 ] حام : نام يكى از فرزندان نوح ( ع ) كه او را جد سودانيان و بربريان و قبطيان دانسته‌اند و هم به معنى حمايت كننده است . - م .