( 1 ) است ابو اسحاق به ما مىگفت * از عبد الملك بن عمير و سماك بن حرب بپرسيد و سماك همهء چيزهايى را كه عبد الملك مىدانست نمىدانست ، آرى حديثهاى را مىدانست . گويند :
عبد الملك بن عمير پيش از شعبى عهدهدار قضاوت كوفه بود و به او لقب قبطى داده بودند ، او در كوفه به ماه ذى حجه سال يكصد و سى و شش درگذشت .
گويد هيثم بن عدى مىگفت * من پشت تابوت او حركت مىكردم .
گويد از گفتهء حفص بن غياث براى من روايت شده كه مىگفته است * عبد الملك بن عمير را در حالى كه پيرى فرتوت شده بود ديدم بر صندلى مىنشست و از فرق سر تا پاى خود را روغن مىماليد .
زياد بن علاقه
ثعلبى از قبيلهء غطفان و كنيهاش ابو مالك است .
سلمة بن كهيل حضرمى
او به سال يكصد و بيست و دو هنگامى كه زيد بن على در كوفه شهيد شد درگذشته است .
ابو نعيم فضل بن دكين مىگويد * زيد بن على به روز عاشوراى آن سال كشته شده است . سلمه پر حديث بوده است .
ميسرة بن حبيب نهدى
سفيان ثورى از او روايت كرده است .
قيس بن مسلم جدلى
او از قبيلهء جديله قيس است .
گويد وكيع ، از گفتهء سفيان ، از قيس بن مسلم يعنى ابو عمرو جدلى ، و از ابو نعيم فضل