( 1 ) است كه مادرش حديدة دختر نضلة بن عبد الله بن خراش بن امية از قبيلهء خزاعه است و همپيمان خاندان مخزوم قريش . او به سال يكصد و شصت و دو درگذشته است .
عبد الله بن عامر اسلمى
او از خاندان مالك بن افصى و در شمار قبيلهء اسلم و از نژادگان ايشان و داراى كنيهء ابو عامر بوده است . عبد الله از قاريان قرآن بوده است و در ماه رمضان با مردم مدينه اقامه نماز مىكرده است . او به سال يكصد و پنجاه يا يكصد و پنجاه و يك يا يكصد و پنجاه و دو در مدينه درگذشته است . مردى پر حديث بوده است ولى ضعيف شمرده مىشده است .
حرام بن عثمان انصارى
فردى از خاندان سلمه است كه پس از خروج و قيام محمد بن عبد الله بن حسن و گفتهاند به سال يكصد و پنجاه در مدينه درگذشته است . مردى پر حديث ولى ضعيف بوده است .
عمرو بن عثمان بن هانى
بردهء آزاد كرده و وابستهء عثمان بن عفان بوده است . اين هانى نياى عمرو همان كسى است كه در مدينه خانهء ديگرى مىساخت على بن ابى طالب از كنار آن خانه گذشت و پرسيد اين خانه از كيست ؟ گفتند : از هانى . فرمود : باز هم از هانى ! چشم هانى كور شده بود . فرزندان هانى پس از كشته شدن عثمان نسب خود را به قبيلهء همدان مىرساندند . كوفيان از عمرو بن عثمان بن هانى روايت كردهاند .
عبد الله بن ابى عبيدة
ابن محمد بن عمار بن ياسر از قبيلهء عنس است كه وابستگان خاندان مخزوماند . عبد الله مردى دانشمند بوده است .