تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 158

مساهمون:

ص١٥٨
( 1 ) در هر شبانه روز يك بار قرآن را ختم مىكرده است . حجاج بن محمد هم از گفتهء شعبه ما را خبر داد كه مىگفته است * سعد بن ابراهيم همه روز روزه مىداشت و هر شبانه روز يك بار قرآن را ختم مىكرد . عبد العزيز بن عبد الله اويسى ما را خبر داد و گفت ابراهيم پسر سعد برايم گفت كه * به ياد دارم پدرم چندان عمامه داشت كه شمار آن را به خاطر ندارم . خود همواره عمامه مىبست و بر سر من كه كودك بودم نيز عمامه مىبست و مىديدم كه كودكان هم عمامه مىبستند . و نيز به خاطر دارم كه مردم چون از نماز عصر برمىگشتند و مىخواستند به نماز مغرب حاضر شوند پيراهنها را در مىآوردند و دو جامه رداء و ازار مىپوشيدند . [ 1 ] سعد و يعقوب دو پسر ابراهيم براى ما گفتند كه * سعد بن ابراهيم به سال يكصد و بيست و هفت هجرى در مدينه به هفتاد و دو سالگى درگذشته است .

عبد الملك بن ابى بكر

ابن عبد الرحمان بن حارث بن هشام بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم . مادرش ساره دختر هشام بن وليد بن مغيرة بن عمر بن مخزوم است . عبد الملك بن ابى بكر دخترى به نام ربيحه داشته است كه او را سهيل بن عبد العزيز بن مروان بن حكم به همسرى گرفته است . مادر ربيحة ام حكم دختر عمر بن عبد الرحمان بن حارث بن هشام است . عبد الملك بن ابى بكر مردى توانگر و سخت بخشنده بوده و گاهى از او روايت شده است . او محدثى مورد اعتماد بوده و احاديثى از او روايت شده است . عبد الملك در آغاز حكومت هشام بن عبد الملك درگذشته است .

عبد الرحمان بن ابى بكر

برادر پدر و مادرى عبد الملك است . از او هم روايت شده است . او در گذشته است و از او نسلى نمانده است .
هامش
[ 1 ] . ظاهرا نشان دهنده لطافت يا سرماى هواى مدينه به هنگام غروب است .