2 - عن ابى عبد اللّه ( ع ) فى المرأة ماتت و ليس معها امرأة تغسلها قال يدخل زوجها يده تحت قميصها فيغسلها الى المرافق از امام صادق ( ع ) نقل شده كه در مورد زنى كه فوت شده و زنى كه بتواند او را غسل دهد وجود ندارد فرمودند : شوهرش تا آرنج دستانش را زير لباس او كند و او را غسل دهد [ يعنى او را برهنه نكند ] فلو قلنا بان المشتق حقيقة فى المنقضى ايضا فيجوز للزوج المطلق تغسيلها عند فقد المماثل پس اگر گفتيم كه مشتق براى اعم وضع شده و در ذاتى كه مبدأ آن منقضى شده نيز حقيقت دارد در اين صورت براى شوهرى كه همسرش را طلاق داده [ و در عده بوده و فوت كرده ] نيز جايز است كه همسر سابق خود را در صورتى كه زن ديگرى براى غسل دادن نباشد غسل دهد [ چرا كه براساس نظريه اعمىها بر شوهر طلاقدهنده نيز عنوان زوج اطلاق مىشود ] و الا فلا اما اگر گفتيم كه مشتق تنها براى ذات متلبس به مبدأ وضع شده در اين صورت شوهرى كه همسرش را طلاق داده نمىتواند او را غسل دهد چرا كه او هماينك زوج اين زن به حساب نمىآيد .
اذا وقفت على تلك الامور فاعلم ان كتابنا هذا مرتب على مقاصد و كل مقصد يتضمن فصولا حال كه بر اين امور آگاه شدى پس بدان كه اين كتاب ما داراى چند مقصد و هر مقصد داراى چند فصل مىباشد .
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 128
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٢٨