( 1 )
در پذيرفتن رسول خدا ( ص ) هديه را و نپذيرفتن صدقه
ابو عاصم ضحاك بن مخلّد شيبانى از محمد بن عبد الرحمن مليكى ، از ابن ابو مليكة ، از ابن عباس ، از عايشه نقل مىكند * پيامبر ( ص ) هديه را مىپذيرفت و صدقه را نمىپذيرفت .
سعيد بن سليمان از عبّاد بن عوّام ، از محمد بن عمرو ، و نيز از ابو سلمة ، از ابو هريرة نقل مىكرد * رسول خدا ( ص ) هديه را مىپذيرفت و از صدقه نمىخورد .
محمد بن مصعب قرقسانى از ابو بكر بن عبد الله بن ابو مريم ، از حبيب بن عبد الرحبىّ نقل مىكرد كه مىگفته است * هر گاه چيزى به حضور پيامبر ( ص ) مىآوردند ، سؤال مىفرمود كه آيا هديه است يا صدقه ؟ اگر گفته مىشد صدقه است از آن نمىخورد و اگر هديه بود ، مىخورد . گويد ، گروهى از يهوديان ديگى تريد به حضور آوردند ، فرمود : هديه است يا صدقه ؟ گفتند : هديه است ، پيامبر ( ص ) از آن خورد . در اين هنگام يكى از ايشان گفت : پيامبر همچون بندگان نشسته است . رسول خدا ( ص ) سخن او را فهميد و فرمود : آرى من بندهام و چون بندگان مىنشينم .
عمرو بن هيثم از مسعودى ، از عون بن عبد الله نقل مىكرد * چون چيزى به حضور پيامبر ( ص ) مىآوردند سؤال مىكرد كه صدقه است يا هديه ، اگر مىگفتند صدقه است آن را براى اهل صفّة مىفرستاد و اگر مىگفتند هديه است دستور مىفرمود آن را در مقابل آن حضرت بگذارند و اهل صفّه را فرا مىخواند كه از آن بخورند .
عفان بن مسلم از حمّاد بن سلمه ، از محمد بن زياد نقل مىكند كه مىگفته است از ابو هريره شنيدم كه مىگفت * اگر از جايى غير از منزل رسول خدا برايش غذا مىآوردند سؤال مىفرمود ، اگر هديه بود خود هم از آن مىخورد و اگر صدقه بود مىفرمود بخوريد و