( 1 ) رسيده است عبد الله بن سلام [ 1 ] مىگفته است * صفات رسول خدا در تورات چنين است :
اى پيامبر ما تو را گواه مژده دهنده و بيم دهنده و پناه براى امىها - امتها ، اهالى مكه - قرار دادهايم و بدين منظور تو را فرستادهايم ، اين بندهء ما تندخو و خشن نيست و در بازارها هياهو نمىكند بدى را با بدى مكافات نمىكند بلكه مىبخشد و در مىگذرد و او را قبض روح نمىكنم تا هنگامى كه ملتهاى كژ را راست كند تا لا إله الا الله بگويند و به وسيلهء او چشمهاى كورى بينا و گوشهاى كرى شنوا و دلهاى بستهيى گشاده شود .
چون اين سخن براى كعب الاحبار نقل شد ، گفت : عبد الله بن سلام راست گفته است و در زبان عبرى صفت با موصوف مطابقت مىكند و چنين است چشمهاى كوران و گوشهاى كران و دلهاى بىخبران .
يزيد بن هارون از جرير بن حازم ، از قول كسى كه از زهرى شنيده بود ، نقل مىكرد * مردى يهودى مىگفته است من تمام صفات رسول خدا ( ص ) را كه در تورات آمده است در آن حضرت مشاهده كرده بودم غير از حلم او را كه آن را همچنين آزمودم ، سى دينار وام به آن حضرت دادم و يك روز باقى مانده از مهلت به حضورش رفتم و گفتم : اى محمد ( ص ) طلبم را بپرداز و شما خاندان بنى عبد المطلب وامهاى خود را دير مىپردازيد .
عمر گفت : اى يهودى ناپاك اگر در محضر رسول خدا نبودى ، سرت را جدا مىكردم .
پيامبر ( ص ) خطاب به عمر فرمود : اى ابو حفص خداوند تو را بيامرزد حق بر اين بود كه به من مىگفتى تا وام خودم را پرداخت كنم و بهتر اين بود كه او را براى دريافت حق خودش يارى مىكردى نه اينكه چنين سخن بگويى . مرد يهودى مىگويد : اين نابخردى من در او فقط حلم و بردبارى را افزود . سپس فرمود : اى مرد يهودى فردا موعد پرداخت طلب تو است و به عمر فرمود او را با خود به فلان نخلستان ببر كه از روز اول ميوههاى آن را خواسته و پسنديده بود و اگر پسنديد از محصول آن اين مقدار خرما به او بده و چند من هم افزون به او بپرداز كه كفارهء ناسزايى باشد كه به او گفتى و اگر نپسنديد از فلان نخلستان پرداخت كن .
عمر مرا به آن نخلستان برد و آن مقدار كه رسول خدا دستور فرموده بود پرداخت كرد .
گويد ، چون مردى يهودى خرماى خود را گرفت گفت : گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست و محمد ( ص ) رسول اوست ، اى عمر آنچه كه امروز ديدى از من سر زد
هامش
[ 1 ] . عبد الله بن سلّام ، از يهوديان مدينه كه هنگام آمدن رسول خدا ( ص ) به آن شهر مسلمان شد ، و در سال 43 هجرت در همان شهر در گذشت ، رك : همان مأخذ ، ج 4 ، ص 223 . - م .