( 1 ) به عمر رسيد و بر او گران آمد و به حسان بن ثابت گفت : اى ابو وليد مىدانى كه دوست تو جبلة بن ايهم مرتد و مسيحى شده است ؟ حسان گفت : انا لله و انا اليه راجعون چرا مسيحى شده است ؟ گفت : مردى از مزينة او را سيلى زده است . حسان گفت : پس حق داشته است .
عمر برخاست و با تازيانهء خود حسان را زد .
گويند ، رسول خدا جرير بن عبد الله بجلى را پيش ذو الكلاع بن ناكور بن حبيب بن مالك بن حسان بن تبّع و پيش ذو عمرو فرستاد و آن دو را به اسلام دعوت فرمود كه هر دو مسلمان شدند . ضريبة دختر ابرهة بن صباح كه همسر ذو الكلاع بود نيز مسلمان شد و هنگامى كه رسول خدا رحلت فرمود جرير بن عبد الله همچنان پيش آن دو بود و ذو عمرو خبر رحلت رسول خدا را به او داد .
گويند ، پيامبر ( ص ) براى معدى كرب بن ابرهه نوشت كه هر مقدار از سرزمينهاى خولان كه اسلام آورند در حيطه فرماندارى او باشد .
گويند ، پيامبر ( ص ) براى اسقف قبيلهء بنى حارث بن كعب و اسقفهاى نجران و كاهنان و راهبان و پيروان ايشان نوشت كه آنچه در اختيار ايشان است ، بىكم و بيش و صومعهها و پيشوايى و مراسم نمازگزارى به ضميمهء در پناه خدا و رسول خدا بودن از آن ايشان خواهد بود و هيچ اسقفى را از مرتبهء اسقف بودن و هيچ راهبى را از راهب بودن معزول نخواهد فرمود . همچنين كاهنان را به حال خود خواهد گذاشت و هيچ حقى از حقوق ايشان و قدرت آنان تغيير نخواهد يافت مشروط بر آنكه خيرخواه باشند و به اصلاح بكوشند و ستمى به كسى روا ندارند . و اين نامه به خط مغيره بود .
گويند ، پيامبر ( ص ) براى ربيعة بن ذو مرحب حضرمى و برادران و عموهاى او عهدنامهيى نوشت كه اموال و نخلستانها ( يا كندوهاى عسل ) [ 1 ] و بردگان و چاههاى آب و درختان و آبهاى جارى و حق آبيارى و گياهان و چوب حضرموت و تمام ثروت خاندان ذو مرحب در اختيار خودشان باشد و اگر زمينى در رهن باشد ، درختان و ميوه هم از جمله رهن است و تمام محصول ايشان متعلق به خودشان خواهد بود و خدا و رسول او از گرفتن منافع ايشان بىنيازند ، مشروط بر آنكه آنان گروههاى مسلمان را يارى كنند ، و سرزمين ايشان از هر جور و ستمى به دور خواهد بود و جانها و اموال و منافع نخلستانها و مزارع
هامش
[ 1 ] . اگر نخل باشد يعنى نخلستان و اگر نحل باشد يعنى كندوهاى عسل . - م .