مىگفته است : چون پيامبر صلى اللّه عليه و سلم گرفتار شدت بيمارى و اندوه گرديد ، فاطمه ( ع ) گفت واى بر اندوه و درد پدرم . پيامبر صلى اللّه عليه و سلم او را فرمود : از اين پس پدرت را درد و اندوهى نخواهد بود ، اين كه براى پدرت پيش آمده است ، - مرگ - كارى است كه خداوند هيچكس را از آن رها نمىفرمايد و اين آغاز رسيدن به آخرت است . « 1 »
- 14 -
( 1 ) ابو الخطّاب زياد بن يحيى بصرى « 2 » و نصر بن على هر دو از عبد ربه بن بارق حنفى براى ما نقل كردند كه گفته از سماك بن وليد پدر مادر خود شنيدم كه مىگفت ، از ابن عباس شنيده است كه مىگفته است : از پيامبر صلى اللّه عليه و سلم شنيدم مىفرمود : هر كس از امت من كه دو فرزندش پيش از او مرده باشند ، خداى متعال به پاس آن دو مصيبت او را به بهشت مىبرد . عايشه گفت : اى رسول خدا حكم كسى از امت تو كه يك فرزندش پيش از او مرده باشد ، چگونه است ؟ فرمود : خدايت موفق بدارد ، حكم او هم همانگونه است .
عايشه گفت : آن كس كه فرزند پيش از خود مردهاى نداشته باشد چگونه است ؟ فرمود :
من ، خود براى امت خويش همچون فرزند پيش مردهام كه آنان هرگز به مصيبتى بزرگتر از مصيبت من سوگوار نخواهند شد . « 3 »
هامش
( 1 ) . بخش نخست اين روايت را محمد بن سعد هم در طبقات ( ترجمهء جلد دوم ، صفحهء 367 ) ضمن بيان اندوه اندوهمندان بر رسول خدا ( ص ) آورده است .
( 2 ) . از محدثان بزرگ قرن سوم هجرى كه حافظ و مورد اعتماد بوده و به سال 254 درگذشته است .
( 3 ) . ترمذى ، خود نوشته است كه اين حديث غريبى است .