تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشمائل المحمدية ( شمائل النبي ) ( فارسي ) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥

- 14 -

( 1 ) هارون بن اسحاق ، از عبده ، از هشام بن عروة ، از پدرش ، از عايشه براى ما نقل كرد كه مىگفته است : پيامبر صلى اللّه عليه و سلم پيش من آمد ، زنى در خانه من بود پرسيد اين كيست ؟ گفتم : فلانى است و شب نمىخوابد - تمام شب را به عبادت مىپردازد . پيامبر صلى اللّه عليه و سلم فرمود : بر شما باد كه اعمال مستحبى را تا آنجا كه تاب و توان آن را داريد ، انجام دهيد كه پروردگار شما را تا آنگاه كه شما خسته نشويد گرد ملالى نيست . « 1 » و محبوب‌ترين اعمال در نظر پيامبر صلى اللّه عليه و سلم عملى بود كه صاحب آن بر آن مداومت داشته باشد .

- 15 -

( 2 ) ابو هشام محمد بن يزيد رفاعى ، از ابن فضيل ، از اعمش ، از ابو صالح براى ما نقل كرد كه مىگفته است : از ام سلمه و عايشه - همسران رسول خدا - پرسيدم كدام عمل در نظر پيامبر صلى اللّه عليه و سلم خوشتر بود ؟ گفتند : هر كار پسنديده‌اى كه مداومت بر آن مىشد هر چند كه اندك مىبود .

- 16 -

( 3 ) محمد بن اسماعيل - يعنى بخارى - از عبد الله بن صالح « 2 » ، از معاوية بن صالح ، از عمرو بن قيس براى ما نقل كرد كه مىگفته است از عاصم بن حميد شنيدم كه عوف بن مالك « 3 » مىگفته است : شبى همراه رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم بودم ، نخست مسواك زد و سپس وضو گرفت و به نماز ايستاد . من هم همراه ايشان به نماز ايستادم ، آن حضرت پس از تكبيرة الاحرام و خواندن سوره فاتحه شروع به خواندن سوره بقره كرد و چون به آيه‌اى كه در آن رحمت خدا گفته شده بود مىرسيد ، درنگ مىفرمود و آن رحمت را مسألت مىكرد . چون به آيات عذاب مىرسيد ، درنگ مىكرد و از آن به خدا پناه مىبرد . آنگاه به ركوع رفت و در ركوع هم به اندازه قيام خود به حال ركوع باقى ماند و در آن اين ذكر
هامش
( 1 ) . نظير اين حديث را مسلم و بخارى هر دو نقل كرده‌اند . به اللؤلؤ و المرجان ، جلد دوم ، صفحهء 20 مراجعه فرماييد . ( 2 ) . عبد الله بن صالح جهنى ، درگذشته به سال 223 در هشتاد و شش سالگى است . بخارى و ابو داود از او حديث نقل كرده‌اند . ( 3 ) . عوف بن مالك اشجعى از اصحاب رسول خدا ( ص ) است كه گفته‌اند روز فتح مكه رايت قبيله اشجع به دست او بوده است . او درگذشته در دمشق به سال 73 هجرى است . به اسد الغابة ، جلد چهارم ، صفحهء 156 مراجعه فرماييد .
الشمائل المحمدية ( شمائل النبي ) ( فارسي ) — صفحة 175 | محمود مهدوى دامغانى / الترمذي