ساختم و كنار آن حضرت ايستادم . پيامبر صلى اللّه عليه و سلم دست راست خود را بر سر من نهاد و سپس گوش راست مرا با مهربانى گرفت و كشيد . رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم شش نماز دو ركعتى گزارد و پس از آن نماز وتر را خواند و اندكى در بستر خود آرميد . چون مؤذن فرارسيدن وقت نماز را اعلام كرد ، رسول خدا برخاست و دو ركعت نماز آسان گزارد و سپس براى نماز صبح از خانه بيرون آمد . « 1 »
- 6 -
( 1 ) ابو كريب محمد بن علاء ، از وكيع ، از شعبة ، از ابو جمرة « 2 » ، از ابن عباس براى ما نقل كرد كه مىگفته است : پيامبر صلى اللّه عليه و سلم نماز شب را سيزده ركعت مىگزارد . « 3 »
- 7 -
( 2 ) قتيبة بن سعيد ، از ابو عوانة ، از قتادة ، از زرارة بن ابى اوفى « 4 » ، از سعد بن هشام « 5 » ، از عايشه نقل مىكند كه مىگفته است : هرگاه پيامبر صلى اللّه عليه و سلم به سبب خواب يا خوابآلودگى نتوانسته بود نماز شب را بگزارد ، روز همان شب دوازده ركعت قضاى آن را مىگزارد . « 6 »
هامش
( 1 ) . شيخ على قارى و عبد الرءوف مناوى شارحان كتاب ذيل اين حديث مطلبى درباره جواز خوابيدن شخص محرم ، در حجره زن و شوهر و استحباب استراحت اندك پس از نماز شب آوردهاند . اين حديث را بخارى در كتاب وضو آورده است و به حديث شماره 438 اللّؤلؤ و المرجان مراجعه شود . ابو داود هم آن را به شماره 1364 در سنن ، چاپ محمد محيى الدين عبد الحميد ، جلد دوم ، صفحهء 46 با اندك تفاوتهايى كه بيشتر جنبه توضيحى دارد ، آورده است .
( 2 ) . نام و نام پدر اين شخص ، نصر و عمران است و به كنيه خود مشهور و از راويان مورد اعتماد اهل سنت است كه هر شش مؤلف صحاح ، احاديث او را نقل كردهاند .
( 3 ) . اين حديث هم از احاديثى است كه بخارى و مسلم در مورد آن اتفاق دارند . به حديث شماره 439 اللؤلؤ و المرجان ، جلد اول ، صفحهء 147 مراجعه فرماييد .
( 4 ) . زرارة بن ابى اوفى ، اندكى افتخار مصاحبت داشته است و به روزگار حكومت عثمان بن عفان درگذشته است .
( 5 ) . سعد بن هشام ، انصارى مدنى و از راويان مورد اعتماد اهل سنت است كه هر شش مؤلف صحاح از او روايت نقل كردهاند . او در جنگهاى ناحيه مكران كشته شده است .
( 6 ) . اين روايت به هر حال نشان دهنده اهميت نماز شب و برپا داشتن آن است كه رسول خدا ( ص ) قضاى آن را به جا مىآوردهاند . ضمنا به اطلاع خوانندگان مىرساند كه اين گونه روايات را در مورد شمار ركعات نماز شب بدون بررسى كامل از سوى اهل نظر نمىتوان ملاك عمل قرار داد .