هريك از موصولات محتاج صله هستند . صله بايد جمله و يا شبه جمله ( ظرف يا جار و مجرور ) باشد .
عائد صله : ضمير موجود در صله كه مطابق با موصول است .
صلهء ال موصول بايد صفت محض باشد يعنى اسميّت بر آن غلبه نداشته باشد گاهى فعل مضارع ( خيلى كم ) صلهء ال موصول واقع مىشود .
اىّ اگر اضافه شود و عائد آن مبتدا و محذوف باشد ، مبنى بر ضمّ خواهد بود ، در غير اين صورت معرب خواهد بود .
حذف عائد سائر موصولات به شرطى كه با حذف آن ، صله طولانى باشد ، جايز است
مواردى كه حذف عائد زياد است :
1 - ضمير عائد منصوب به فعل و يا به وصفى باشد ، مانند من نرجو تهب
2 - ضمير عائد مجرور به صفتى باشد ، مانند اقض ما انت قاض ( قاضيه )
3 - ضمير عائد كه مجرور به همان حرف جرّى است كه موصول آن را جرّ داده است .