مرفوع است واقع مىشود ، مبتدا ، مضاف اليه ، متعلق به محذوف خبر مبتدا ، استيناف ، مضارع مجهول و نايب فاعل ، مفعول دوم مضارع ، متعلق به مضارع ، عاطفه ، مضارع مجهول عطف به يبدل و ضمير مستتر نايب فاعل آن .
و ( نيز ) در ايمن همزهء ال نيز چنين است . بدل مىشود به مدّ ( يعنى الف ) در استفهام و يا تسهيل مىشود ( يعنى بين الف و همزه ادا مىشود ) .
چكيدهء بحث زائده بودن همزهء وصل
همزهء وصل ، همزهاى است كه هنگام تلفظ در اثناء كلام ، ساقط مىشود ، مانند همزهء استثبتوا .
زائده بودن همزهء وصل : براى تلفظكردن ساكن ، همزهء وصل زياد مىشود .
مواقع قياسى زائد بودن همزهء وصل :
1 - در اول ماضى غير ثلاثى مجرد به غير از همزهء باب افعال كه همزهء قطع است مانند اقتدر .
2 - در امر افعال مذكور مانند اقتدر .
3 - در مصدر افعال مذكور مانند اقتدار .
4 - در اول فعل امر از ثلاثى مجرد مانند اضرب .
مواضع دوازدهگانه سماعى زيادت همزهء وصل :
اسم ، است ، ابن ، ابنم ، اثنين ، اثنتين ، امرء ، امرئة ، ايمن ، ال ، ام .
همزهء ال بعد از همزهء استفهام ، به الف تبديل مىشود مانند قل آ الذّكرين . و گاهى نيز ما بين همزه و الف اداء مىشود .