مرفوع به عنوان صفت به كار مىرود .
فصل تحذير و اغراء
622
ايّاك و الشّر و نحوه نصب * محذّر بما استتاره وجب
لفظ « ايّاك و الشّر « مفعول مقدّم ، عطف به مفعول ، فعل ، فاعل ، متعلّق به فعل ، مضاف و مضاف اليه مبتدا ، فعل و فاعل جمله خبر جملهء اسميه صله .
« ايّاك و الشّر » و مانند آن را ، نصب داده است ، شخص بر حذر دارنده ( ترساننده ) ، به وسيلهء آن فعلى كه محذوف بودن آن واجب بود .
623
و دون عطف ذالايّا انسب و ما * سواه ستر فعله لن يلزما
عاطفه ، مضاف و مضاف اليه ، ظرف متعلّق به انسب ، اسم اشاره مفعول مقدّم ، متعلّق به ما بعد ، فعل امر و فاعل ، موصول مبتدا ، مضاف و مضاف اليه ظرف متعلّق به محذوف صله ، مبتداى ثانى ، مضاف اليه ، مضاف اليه ، لن ناصبه ، فعل و فاعل و الف اطلاق جمله خبر مبتداى ثانى و جملهء مبتداى ثانى خبر براى مبتداى اوّل .
و بدون عطف هم اين نصب بوسيلهء فعل مقدّر ( ايّاك الاسد ) را به ايّا ، نسبت بده و آن چه غير از محذّر به ايّا مىباشد ، محذوف بودن فعل آن هرگز لازم نشده است ( نفسك الشّرّ ) .
624
الّا مع العطف او التّكرار * كالضّيغم الضّيغم يا ذا السّارى
ادات استثناء ملغا از عمل ، متعلّق به يلزم در بيت قبلى ، مضاف اليه ، عطف به العطف ، كاف حرف جرّ و قول محذوف مجرور آن الخ ، مفعول براى فعل امر احذر كه به نحو وجوبى محذوف است ، تاكيد لفظى ، حرف ندا ، اسم اشاره منادا ، بدل و يا عطف بيان و يا صفت براى اسم اشاره .
مگر با عطف شدن ( به آن ) و يا تكرار آن ، مثل الضّيغم الضّيغم يا ذا السارى ( بپرهيز شير