ابن ابى داود از شعبى نقل مىكند كه گفت : قرآن را شش نفر در زمان پيامبر ( ص ) جمع آورى كردند كه نامشان عبارتست از :
ابى ، زيد ، معاد ، ابو درداء ، سعيد بن عبيد و ابو زيد .
اين روايت به همين نحو كه نقل شد از شعبى مشهور است ، ولى عدهاى از راويان عبارت او را تغيير داده و اين چنين نقل كردهاند :
ان قراء القرآن فى عهد النبى ( ص ) كانوا ستة « 1 » ، يعنى قاريان قرآن در زمان پيامبر گرامى اسلام ( ص ) شش نفر بودند ولى روشن است كه اين حرف درست نيست چون عده زيادى از اصحاب پيامبر قارى قرآن بودند و منحصر در شش نفر نبود .
و شعبى كه شش نفر را نام برده ، منظورش اينست كه اينها قرآن را جمع آورى كردهاند ، برهان ديگرى كه بر مطلب ما دلالت مىكند ، آنچيزى است كه در اطراف جمع آورى قرآن ، توسط على بن - ابيطالب ( ع ) در زمان پيامبر ظرف مدت سه روز گفتهاند و ما انشاء اللّه مدارك آن را بيان خواهيم كرد ، آن بررسى دلالت مىكند كه تمام قرآن در زمان پيامبر نوشته شده است و على ( ع ) آن نوشتهها را در عرض سه روز يك جا و به صورت قرآن فعلى ، جمع آورى كرده است . و الا ممكن نيست بگوئيم : على ( ع ) قرآن را سه روزه نوشت يا سه روز حفظ كرد . همانگونه كه بعضى ، اينطور خيال كردهاند « 2 » .
عن على بن ابراهيم : . . . ان النبي ( ص ) أمر بجمع القرآن الذى كان فى صحف و حرير و قرطاس فى بيته لا يضيع كما ضيع التوراة و الانجيل « 3 » على بن ابراهيم مىگويد : پيامبر گرامى اسلام ( ص ) دستور داد قرآن را كه در خانهاش بود و روى برگ درخت ، پارچه حرير و
هامش
( 1 ) مصنف ابن ابى شيبه : ج 10 ، ص 500
( 2 ) تاريخ القرآن عبد الصبور شاهين : ص 71
( 3 ) المصاحف سجستانى : ص 10 و عمدة القارى ، ج 20 ص 16