با قرآن التيام بخشيد و در سختيها از آن كمك بگيريد چه اينكه آن التيام بخش دردهاى بزرگى همانند كفر و دوروئى و گمراهى و سرگردانى است .
همينطور مىفرمايد :
ان القرآن ظاهره انيق و باطنه عميق لا تفنى عجائبه و لا تنقص غرائبه و لا تكشف الظلمات الآبة . « 1 » ( ظاهر قرآن زيبا و باطن آن ژرفناك است ، شگفتيهايش فانى شدنى نيست و تازگيهايش بسر نمىآيد . و تاريكيها جز با آن زدوده و روشن نمىشود ) .
و در جاى ديگرى مىفرمايد :
القرآن فيه خبر من قبلكم و نبأ من بعدكم و حكم فيكم « 2 » :
در قرآن ، خبر گذشتگان و سرنوشت آيندگان و حكم جارى در ميان خود شما ، وجود دارد .
بنابر اين امام عليه السلام تصريح مىكند باينكه : كسى كه به قرآن تمسك جسته و به آن عمل نمايد به راه راست هدايت مىشود .
و پيامبر گرامى اسلام ( ص ) هم فرمود :
ما ان تضلوا بعده ان اعتصمتم بكتاب اللّه « 3 » بعد از قرآن ، مادامى كه به آن تمسك جوئيد ، هرگز گمراه ، نخواهيد شد .
هامش
( 1 ) در صفحه قبل
( 2 ) در صفحه قبل
( 3 ) مصنف ابن ابى شيبه : ج 10 ، ص 505 . و در حاشيه آن از سنن ابن ماجه :
ص 228 هم نقل شده است .