قرآن على ( ع ) جملات روشنى مبنى بر اثبات خلافت ايشان بوده همه آنها از قبيل تفسير و تأويل آيات مىباشد .
ابن جزى كلبى مىگويد : اگر قرآن على ( ع ) بدست آيد ، علوم زيادى در آن وجود دارد . سيوطى درباره مختلف بودن ترتيب سورههاى قرآن در قرآنهاى پيشينيان مىگويد :
بعضى از نويسندگان ، قرآن را به ترتيب زمان نزول تدوين و تنظيم كرده بودند مثل قرآن على بن ابيطالب ( ع ) كه اولش سورهء اقرأ ، سپس سورهء نون و بعد مزمل و پشت سر آن سوره تكوير و بدين ترتيب تا آخر قرآن سورههاى مكى مقدم بر سورههاى مدنى بودند « 1 » .
ابن اشته از ابن سيرين نقل كرده كه ايشان گفت : على بن ابيطالب در قرآنش ناسخ و منسوخ را مشخص كرده و نوشته بود .
و همينطور ابن سيرين گفته : من در پى نوشته ايشان گشتم و به مدينه هم نامه نوشتم . ولى آن را بدست نياوردم « 2 » .
و در جاى ديگر مىگويد : اگر قرآن على بن ابيطالب را بدست مىآوردم در آن علوم ارزنده فراوانى وجود داشت « 3 » .
حالا سئوال مىشود آيا ابن سيرين معتقد بود كه در قرآن على ( ع ) آياتى وجود داشت كه در قرآنهاى ديگر نبود ؟ مسلم نه ، بلكه منظور او همان تأويل ، تفسير و شأن نزول آيات است كه در قرآن ايشان بوده و اين همان چيزى است كه خود امام بطور صريح در نهج البلاغه به آن اشاره كرده است :
و لقد جئتهم بالكتاب مشتملا على التنزيل و التأويل . « 4 »
هامش
( 1 ) الاتقان : ج 1 ، ص 62
( 2 ) الاتقان : ج 1 ، ص 57 ، الطبقات الكبرى ، ج 2 ق 1 ص 101
( 3 ) تاريخ الخلفاء ، ص 185 ، الطبقات الكبرى : ج 2 ، ص 388
( 4 ) آلاء الرحمن ، ص 257 بنقل از نهج البلاغه و غير آن .