عسب ، اين كلمه جمع عسيب و آن عبارت از جريده و چوبهء نخل است كه برگهاى آن را مىكندند ، و در قسمت پهناى آن ، قرآن را مىنوشتند . پژوهشى در قرآن كريم از دكتر سيد محمد باقر حجّتى ص 215 - م .
شرح
( 17 ) حجر / 9 .
( 18 ) روايت نزول قرآن بر هفت حرف از نظر شيعه قابل استناد و قبول نيست و از نظر حكم نيز داراى ارزش نمىباشد ، رجوع شود به تفسير تبيان ج 1 ، ص 7 و تفسير البيان ص 171 . و . . . - م .
( 19 ) بقره / 248 .
( 20 ) نقلهاى پياپى و فراوان و يقينآور را ، كه ناقلان آن در كثرت به حدّى باشند كه يقينآور باشد « تواتر » گويند ، و هر چيزى كه بدينگونه نقل شده به دست ديگران برسد « متواتر » نامند ، عقيده معروف در ميان شيعه اين است كه قراءتها به طور متواتر و يقينآور به پيامبر ( ص ) منتهى نمىشود بلكه بعضى از آنها يك نوع اجتهاد از طرف خود قاريان بوده است ، رجوع شود به البيان ص 151 و . . . م .
( 21 ) فرقان / 32 .
( 22 ) اعجاز قرآن ، ص ، 42 .
( 23 ) در مورد سوزاندن مصاحف توسط عثمان و بررسى آن به كتاب « پژوهشى در تاريخ قرآن كريم » نوشتهء سيد محمد باقر حجّتى ، ص 455 رجوع شود - م .
( 24 ) برخى از محققين شيعه معتقدند كه ترتيب قرآن طبق اجتهاد صحابه بوده است ، مانند مجلسى و محدث نورى ، رجوع كنيد به پژوهشى در تاريخ قرآن ، محمد باقر حجتى ، ص 69 - م .
( 25 ) فرقان / 32 .
( 26 ) قيامت / 16 - 19 .
( 27 ) حجرات / 6 .
( 28 ) توبه / 100 .
( 29 ) حجر / 9 .
( 30 ) فرقان / 32 .
( 31 ) مزمل / 4 .
( 32 ) انعام / 105 .
( 33 ) توبه / 128 .
( 34 ) حجرات / 6 .