تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 509

مساهمون:

ص٥٠٩
سود خود اوست و هر كه گمراه شد به ضرر خود اوست و هيچ كس بار ديگرى را به دوش بر نمى دارد و ما تا رسولى براى قومى نفرستيم آنان را عذاب نمى كنيم » 60 و باز مىفرمايد :
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا
« بدرستى كه ما بنى آدم را گرامى داشتيم و ايشان را در خشكى به چهار پايان و در دريا به كشتيها سوار نموديم ، و از طعامهاى پاكيزه روزى داديم و ايشان را بر بسيارى از آفريده‌هاى خود برترى نمايانى داديم ، روزى كه هر گروه از مردم را با پيشوايانشان فرا مىخوانيم ، پس هر كه نامهء عملش به دست راستش داده شود ، آن گروه نامه را مىخوانند و به اندازه رشته ميان هستهء خرما به آنان ستم نمى شود ، و هر كه در اين دنيا كور از حق باشد ، در آخرت نيز كور و گمراه‌تر است . » 61 و در سورهء حاقه پس از توصيف قيامت مىفرمايد :
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ قُطُوفُها دانِيَةٌ كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ يا لَيْتَها كانَتِ الْقاضِيَةَ ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ
« در آن روز شما براى محاسبه حاضر مىشويد و هيچ سرّى از اسرار شما پنهان نمى ماند ، پس آن كه نامهء عملش به دست راستش داده شود با شادى به اهل محشر مىگويد : كتاب مرا بخوانيد من مىدانستم كه به حساب خود خواهم رسيد ، پس او در زندگى پسنديده باشد ، در بهشتى بلند مرتبه كه ميوه‌هاى آن در دسترس است ( به ايشان گفته شود ) بخوريد و بياشاميد گوارا باد بر شما بخاطر اعمالى كه در گذشته به پيش فرستاديد ، و هر كه نامهء عملش به دست چپش داده شود ، گويد : اى كاش نامه‌ام را به من نمى دادند و من حساب خود را نمى دانستم .