تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 490

مساهمون:

ص٤٩٠
آن صنايع و عمارتها و كاخهاى با عظمت نابود ساختيم » 34 اين معجزات موسى ( ع ) بود كه بدانها اشاره كرديم و اينها دليل بر آن است كه اوّلا : خداوند متعال هر چه بخواهد مىكند و موجودات را به اراده و قدرت خود آفريده است ، و نسبت او به موجودات مانند نسبت علّت به معلول نيست و ثانيا : دليل بر رسالت موسى ( ع ) از جانب خدا به سوى بنى اسرائيل و فرعون و فرعونيان است .

معجزات سليمان ( ع )

سليمان ( ع ) هم فرمانروا بود و هم پيامبر ، امّا نه فرمانرواى خود كامه و طاغوتى ، بلكه فرمانرواى الهى بود كه خداوند علاوه بر دانش فرمانروايى عادلانه ، دانش ديگرى ، يعنى درك زبان حيوانات و پرندگان و مورچه‌گان را نيز به او آموخته بود و پرندگان و جنّ را مسخّر وى ساخته بود ، اينك آياتى از سورهء نمل را كه دربارهء معجزات سليمان ( ع ) است مىخوانيم :
وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ
. . .
وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
« و سليمان وارث ملك داوود شد و گفت : اى مردم به ما زبان مرغان آموختند و از هر گونه نعمت عطا كردند ، اين همان فضل و بخشش آشكار است ، و سپاهيان سليمان از جن و انس و مرغان ، هر كدام به جاى معيّن خود در پيشگاه سليمان حاضر شدند ، تا هنگامى كه به سرزمين مورچگان رسيدند ، مورچه‌اى گفت : اى موران همه به خانه‌هاى خود رويد ، مبادا سليمان و لشكريانش ندانسته شما را پايمال كنند ، سليمان از گفتار مور بخنديد و گفت : پروردگارا مرا توفيق شكر نعمتت را كه به من و پدرم عطا كردى ، عنايت فرما و مرا به كار شايسته‌اى كه خود ، پسندى ، موفّق بدار و به لطف و مرحمت مرا در زمرهء بندگان شايسته‌ات داخل كن ، آنگاه جوياى حال مرغان شد و گفت : چرا هدهد را نمى بينم ، بلكه او غيبت كرده است ، همانا او را عذابى سخت كنم يا او را بكشم ، مگر آن كه براى من دليل روشن ( و عذرى موجّه براى غيبتش ) بياورد ، پس از درنگ مختصرى هدهد حاضر شد و گفت : من به چيزى كه تو از