و خداوند در سورهء حاقّه مىفرمايد :
وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ
« امّا قوم عاد به بادى تند و سركش به هلاكت رسيدند » 20 قرآن كريم دربارهء پيامبرى صالح در بين قوم ثمود مىفرمايد :
وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ قالُوا يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا أَ تَنْهانا أَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا وَ إِنَّنا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ مُرِيبٍ قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ آتانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَما تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ وَ يا قَوْمِ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَرِيبٌ فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِثَمُودَ
« ما به سوى قوم ثمود برادر طايفگى ايشان صالح را فرستاديم ، صالح گفت : اى قوم من ! خداى يگانه را كه جز او خدايى نيست عبادت كنيد ، او خدايى است كه شما را از زمين ( خاك ) بيافريد و از شما آبادانى آن را خواست ، پس شما از او آمرزش طلبيد و توبه كنيد به سوى او ، بدرستى كه خداى من به همه نزديك است و دعاى مردم را اجابت مىكند ، قوم او گفتند : اى صالح ! تو پيش از اينكه دعوت نبوّت كنى در ميان ما مايهء اميد بودى ، حال مىخواهى ما را از پرستش خدايان پدران ما بازدارى ؟ ! ، ما به دعوت تو در شكّ و ترديديم ، صالح گفت : خبر دهيد مرا اگر من بر دعوى خود حجّت و دليلى از جانب پروردگار خود دارم و مرا از سوى خود رحمتى ( نبوّت ) داده است ؟ اگر باز هم فرمان او نبرم كيست كه مرا از عذاب خدا رهايى بخشد ؟ كه شما بر من جز ضرر و زيان چيزى نخواهيد افزود ، اى قوم ! اين شتر از براى شما نشانهء خداست ، او را به حال خود گذاريد تا در زمين خدا چرا كند و به او بدى نكنيد كه خدا شما را به زودى گرفتار عذاب خواهد كرد ، امّا آنان شتر را پى كردند ، صالح گفت : بعد از اين كار فقط سه روز در خانههاى خود زنده باشيد كه اين وعدهايى است درست و