ولا ذنب عليك ، فزر الحسين عليه السلام ، « 1 » يا ابن شبيب ! إن سرّك أن تسكن الغرف المبنيّة في الجنّة مع النّبيّ « 2 » وآله صلوات اللَّه عليهم « 2 » ، فالعن قتلة « 3 » الحسين « 1 » ، يا ابن شبيب ! إن سرّك أن تكون « 4 » لك من الثّواب مثل « 5 » ما لمن استشهد مع الحسين عليه السلام فقل متى ما « 6 » ذكرته يا ليتني كنت معهم فأفوز فوزاً عظيماً ( 16 * ) . يا ابن شبيب ! إن سرّك أن تكون معنا في الدّرجات العُلا « 7 » من الجنان « 7 » فاحزن لحزننا وافرح لفرحنا و « 8 » عليك بولايتنا ، فلو أنّ رجلًا تولّى « 9 » حجراً لحشره اللَّه معه يوم القيامة . « 10 »
هامش
( 1 - 1 ) [ لم يرد في الأنوار النّعمانيّة ] .
( 2 - 2 ) [ في العيون والمنتخب والبحار والعوالم وتظلّم الزّهراء « صلى الله عليه وآله » ] .
( 3 ) - [ المنتخب : « قاتل » ] .
( 4 ) - [ في العيون والإقبال والمنتخب والوسائل والبحار والأنوار النّعمانيّة والعوالم وتظلّم الزّهراء والأسرار : « أن يكون » ] .
( 5 ) - [ لم يرد في الأنوار النّعمانيّة ] .
( 6 ) - [ لم يرد في العيون والإقبال والبحار والأنوار النّعمانيّة والأسرار ] .
( 7 - 7 ) [ لم يرد في تظلّم الزّهراء ، وفي المنتخب : « من الجنّات » ، وفي الأنوار النّعمانيّة : « في الجنّات » ] .
( 8 ) - [ لم يرد في الإقبال ] .
( 9 ) - [ في العيون والمنتخب والوسائل والأسرار : « أحبّ » ] .
( 10 ) - ريّان بن شبيب گويد : روز أول ماه محرم خدمت حضرت رضا رسيدم . به من فرمود : « اى پسر شبيب ! روزه اى ؟ »
گفتم : « نه . »
فرمود : « اين روزى است كه زكريا به درگاه پروردگارش دعا كرد وگفت : پروردگارا ! به من ببخش از پيش خود نژاد پاكى ؛ زيرا تو شنواى دعايى . خدا برايش أجابت كرد وبه فرشتگان دستور داد ندا كردند زكريا را كه در محراب ايستاده بود كه خدا تورا به يحيى بشارت مىدهد . هر كه اين روز را روزه بدارد وسپس دعا به درگاه خدا كند ، خدا مستجاب كند ، چنان كه براي زكريا مستجاب كرد . »
سپس گفت : « اى پسر شبيب ! به راستى محرم همان ما هي است كه أهل جاهليت در زمان گذشته ظلم وقتال را به خاطر احترامش در آن حرام مىدانستند واين أمت نه حرمت اين ماه را نگه داشتند ونه حرمت پيغمبرش را . در اين ماه ذريهء اورا كشتند وزنانش را أسير كردند وبنه اش را غارت كردند . خدا هرگز اين گناه آنها را نيامرزد . اى پسر شبيب ! اگر براي چيزى گريه خواهى كرد ، براي حسين عليه السلام گريه كن كه چون گوسفند سرش را بريدند وهجده كس از خاندانش با أو كشته شد كه روى زمين مانندى نداشتند . وآسمانهاى هفت گانه وزمين براي كشتن أو گريستند وچهار هزار فرشته براي يارى اش به زمين آمدند وديدند كشته شده وبر سر قبرش ژوليده وخاك آلود باشند تا قائم عليه السلام ظهور كند ويارىاش كند . وشعار آنها يا لثارات الحسين است . اى پسر شبيب ! پدرم از پدرش از جدش برايم باز گفت كه چون جدم حسين عليه السلام كشته شد ، آسمان خون وخاك سرخ باريد . اى پسر شبيب ! اگر بر حسين گريه كنى تا اشكت بر گونه هايت روان شود ، خدا هر گناهى كردى از خرد ودرشت وكم وبيش بيامرزد . اى پسر شبيب ! اگر خواهى خدا را بر خورى وگناهى نداشته باشى ، حسين را زيارة كن . اى پسر شبيب ! اگر خواهى در غرفههاى ساختهء بهشت با پيغمبر ساكن شوى ، بر قاتلان حسين لعن كن . اى پسر شبيب ! اگر خواهى ثواب شهيدان با حسين را دريابى ، هر وقت به يادش افتادى بگو ، كاش با آنها بودم وبه فوز عظيمى مىرسيدم . اى پسر شبيب ! اگر خواهى با ما در درجات بلند بهشت باشى ، براي حزن ما محزون باش وبراي شادى ما شاد باش وملازم ولايت ما باش واگر مردى سنگى را دوست دارد ، با آن خدا روز قيامت محشورش كند . »
كمره اى ، ترجمهء امالى ، / 129 - 130