هامش
- فرمود : « حاشا وكلّا ثمّ أدركها رقّة الامّهات ، فأرضعته . »
يعنى : « محبت مادرى فاطمه را گماشت تا اورا شير داد . » گاهى كه رسول خدا بازآمد با فاطمه فرمود : « با اين مولود چگونه زيستى ؟ »
قالت : « أدركني عليه رقّة الامّهات ، فأرضعته » .
چون اين سخن به عرض رسانيد ،
فقال رسول اللَّه : « أبى اللَّه عزّ وجلّ إلّاما أراد » .
يعنى : « خداوند ابا دارد كه بيرون مشيت وارادهء خود كار كند . » كنايت از آن كه اگر حسن از ديگر كس غذا نيافتى تا رسول خداى بازآمدى ، امامان أمت از صلب أو بودى . واين ببود تا گاهى كه فاطمه به حسين عليه السلام حامل گشت . همچنان رسول خدا فرمود : هان اى فاطمه ! مرا جبرئيل تهنيت مىگويد به اين كه زود باشد كه تو پسرى آورى اورا شير مده تا من حاضر شوم ، اگرچه پس از يك ماه باشد . عرض كرد : « چنين كنم . » ورسول خداى از مدينه به جانبي سفر كرد وحسين عليه السلام متولد شد . فاطمه اورا شير نداد تا گاهى كه رسول خداى بازآمد .
فقال لها : « ماذا صنعتِ ؟ قالت : ما أرضعته ، فأخذه ، فجعل لسانه في فيه ، فجعل الحسين يمصّ حتّى قال النّبيّ صلى الله عليه وآله : إيهاً حسين ، إيهاً حسين . ثمّ قال : أبى اللَّه إلّاما يريد هي فيك وفي وُلدك ، يعني الإمامة » .
يعنى : رسول خدا با فاطمه فرمود : « چه صنعت پيش داشتى با حسين ؟ »
عرض كرد : « اورا شير ندادم . »
پس حسين را برگرفت وزبان مبارك را در دهان أو گذاشت تا بمكيد وشير همى نوشيد چند كه سيراب شد . پيغمبر دو كرت فرمود : « كامياب شدى اى حسين ! كافى است تورا . »
آنگاه فرمود : « خداوند ابا دارد ، الّا آنچه را خود خواهد . » « هي فيك وفي وُلدك » ؛ يعنى : « امامت در تو ودر فرزندان توست . »
1 . خوشيد : به معنى خشك شدن است .
2 . غرّ الطّاير فرخه غرّاً : أي زقّه .
3 . زقّ : اطعام طاير است جوجهء خود را .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشّهدا عليه السلام ، 1 / 23 - 25
وديگر در كتاب كافى مسطور است وسند به حضرت رضا عليه السلام منتهى مىشود .
قال : « إنّ النّبيّ كان يؤتى بالحسين ، فيلقمه لسانه ، فيمصّه ، فتجتزئ به ولم يرضع من أنثى » .
يعنى : « هر روز پيغمبر به نزد حسين آمد وزبان در دهان أو گذاشت تا بمكيد وشير جارى شد وهيچ زنى اورا شير نداد . »
ونيز در كافى سند به ابوعبداللَّه عليه السلام مىرسد :
قال : « لم يرضع الحسين من فاطمة ولا من أنثى . يؤتى به النّبيّ ، فيضع إبهامه في فيه ، فيمصّ منها ما يكفيه -