هامش
- كس احصاى آن نتواند . »
فرمود : « اينان شيعهء ايشان ودوستان ايشانند . »
عرض كرد : « به چه چيز شناخته شوند شيعيان ودوستان ايشان . »
فرمود : « به پنجاه ويك ركعت نماز واجب ومستحب شبانه روزى وبلند گفتن بسم اللَّه الرحمن الرحيم وقرائت قنوت قبل از ركوع وسجدهء شكر وپوشيدن انگشترى به دست راست . »
عرض كرد : « اى پروردگار من ! مرا از شيعيان ودوستان ايشان به حساب گير . »
فرمود : « در شمار شيعيان ايشان باش . »
پس خداوند اين آيت مبارك را بدين معنى فرستاد :
« وإنّ من شيعته لإبراهيم إذ جاء ربّه بقلبٍ سليم » .
مفضل بن عمر مىگويد : چون حضرت إبراهيم 1 احساس مرگ كرد ، اين حديث را روايت نمود وسر به سجده گذاشت واز جهان برفت .
شرفالدين نجفي در كتاب « تأويل الآيات الباهرة في العترة الطّاهرة » به اسناد خود از جابر بن يزيد جعفى حديث مىكند كه : از جعفر صادق عليه السلام از تفسير اين آيهء مباركه سؤال كردم ، آن حضرت اين حديث را به شرحي كه نگارش يافت ، ذكر فرمود تا آنجا كه إبراهيم عرض كرد : « الهى ! مرا از شيعيان أمير المؤمنين محسوب دار . »
1 . [ در مصدر : أبو حنيفة آمده است ] .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 4 / 48 - 51 ، امام حسن مجتبى عليه السلام ، 2 / 223 - 225