هامش
- فقال جبرئيل : « هذا عليّ قد أتاك نقيّ الكفّين ، نقيّ الكعب ، يمشي كمالًا ، ويقول صواباً ، تزول الجبال ولا يزول » .
جبرئيل عرض كرد : « يا رسول اللَّه ! اينك على است كه از هر دنسى پاك وپاكيزه است . به نزد تو مىآيد وجز در طريق كمال نمىپويد وجز به طريق صواب نمىگويد . كوه از جاى مىرود وأو از جاى نمىرود . »
پيغمبر از جاى برخاست وبا دست مبارك روى أو وبدن أو را مسح كرد .
وهو يقول : « أنا المنذر وأنت الهادي من بعدي » .
فرمود : « منم پيغمبر ترساننده وتويى اى على بعد از من هدايت كننده . »
در زمان ، خداوند اين آيت مبارك بفرستاد : « إنّما أنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » .
پس پيغمبر برخاست وجبرئيل صعود فرمود . واين وقت دستى سفيدتر از ثلج باديد آمد وناري سبزتر از زمرد به نزد پيغمبر فرو گذاشت وبانگ ضجيجى برخاست . پيغمبر آن نار را بر گرفت وچند كرت با دندان بگزيد . پس على را داد وفرمود : « بخور ودخترم فاطمه وفرزندانم حسن وحسين را بده . »
آن گاه روى با أصحاب كرد ،
وقال : « أيّها النّاس ! هذه هديّة من اللَّه إليّ وإلى وصيّي وإلى ابنتي وإلى سبطيّ ، فلو أذن اللَّه لي أن آتيكم منها لفعلت ، فاعذروني عافاكم اللَّه » .
فرمود : « اى مردم ! اين هديه اى است كه خداوند خاص من ووصى من ودختر من وفرزندان من فرستاده . اگر از براي شما سهمى بود ، انفاذ مىداشتم . مرا معذور داريد ، خداوند شما را عافيت دهد . »
سلمان عرض كرد : « جان من فداى تو باد ! اين ضجيج چه بود كه گوشزد ما گشت ؟ »
فرمود : « گاهى كه اين نار را از درخت چيدند ، آن شجر خداى را تسبيح گفت . »
عرض كرد : « تسبيح شجر چيست ؟ »
قال : « سبحان مَنْ سبّحت له الشّجرة النّاضرة ، سبحان ربِّي الجليل ، سبحان مَنْ قدح أغصانها النّار المضيئة ، سبحان ربِّي الكريم » .
يعنى ، « پاكيزه ومنزه است كسى كه تسبيح مىكند از براي أو درخت سبز ، ومنزه است از جميع ناستودگى پروردگار بزرگ من ، ومنزه است كسى كه آتش تابناك از شاخههاى شجر سبز برافروخت ومنزه است پروردگار كريم من . »
وروايت كرده اند كه اين كلمات تسبيح مريم عليها السلام است .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليها السلام ، 4 / 42 - 44