هامش
- دهانش را بوسيد وفرمود : « حسين از من است ومن از اويم . هر كه حسين را دوست بدارد ، خدا أو را دوست دارد . أو از أسباط پيغمبران است . »
مجلسي ، جلاء العيون ، / 487
در « كامل الزيارة » سند به يعلى بن العامري مىرسد ومىگويد : در خدمت رسول خداى صلى الله عليه وآله به ضيافتگاهى روان بوديم . در عرض راه حسين عليه السلام ديدار شد كه با كودكان مشغول به لعب بود . رسول خدا صلى الله عليه وآله آهنگ أو كرد ودست بگشاد تا اورا مأخوذ دارد وحسين عليه السلام از اين سوى بدان سوى همى جست . رسول خداى صلى الله عليه وآله خندان خندان اورا مأخوذ داشت وبا يك دست ذقن اورا بگرفت ودست ديگر بر قفاي أو گذاشت ولبهاى مبارك را در دهان حسين نهاد وبوسه داد . ثمّ قال : « حسين منِّي وأنا من حسين ، أحبّ اللَّه مَنْ أحبّ حسيناً ، حسين سبط من الأسباط » .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السلام ، 1 / 40