هامش
- رسول خدا فرمود : « اى جبرئيل ! من از در جزع نمىگريم ؛ بلكه از ذلت دنيا مىگريم . »
فقال جبرئيل : إنّ اللَّه تعالى يقول : أيسرُّك أن أحوّل أُحداً ذهباً ، ولا ينقص لك ممّا عندي شيء ؟ قال : لا ، قال : لِمَ ؟ قال : لأنّ اللَّه تعالى لم يحبّ الدّنيا ، ولو أحبّها لما جعل للكافر أكملها .
برئيل گفت : « خداوند تبارك وتعالى مىفرمايد : آيا شاد مىشوى كه كوه أحد را از بهر تو زر خالص كنم واز مقام تو در نزد من چيزى كاسته نشود . »
فرمود : « نخواهم . »
جبرئيل عرض كرد : « از بهر چه ؟ »
فرمود : « از بهر آن كه خداوند دوست نمىدارد دنيا را ، اگر دوست داشتى ، از براي كافران تكميل بهره نفرمودى . »
آن گاه جبرئيل عرض كرد : « اى محمّد ! آن كاسه بزرگ را كه در ميان خانه است ، طلب فرما . »
چون حاضر كردند ، سرشار از ثريد بود وآكنده از گوشت فراوان . جبرئيل عرض كرد : « بخور وفرزندان وأهل بيت خود را بخوران . »
ابودرداء گويد : « بخوردند وسير شدند وبه سوى من فرستادند تا بخورديم وسير شديم وآن كاسه همچنان آكنده از ثريد بود . »
قال : ما رأيت جفنة أعظم بركة منها .
ابودرداء گفت : « هرگز كاسه بزرگتر وبا بركتتر از آن نديدم . »
پس آن كاسه از نزد ايشان مرفوع شد .
فقال النّبيّ : والّذي بعثني بالحقّ لو سكتَّ ، لتداولها فقراء أمّتي إلى يوم القيامة .
رسول خدا فرمود : « قسم به آن كس كه مرا به حق مبعوث فرمود . اگر سخن نكردى ، تا قيامت اين كاسه در ميان فقراى أمت من بودى وبدان رفع حاجت كردندى . »
سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السلام ، 1 / 89 - 91 ، ناسخ التواريخ امام حسن عليه السلام ، 1 / 162 - 163
ديگر شاذان سند به سلمان فارسي مىرساند كه گفت : به حضرت رسول خداى رفتم ، سلام دادم واز آنجا حاضر خدمت فاطمه ( عليها السلام ) شدم وفرمود : « اى سلمان ! حسن وحسين گرسنهاند ومىگريند . ايشان را برداشته به حضرت رسول خداى شو . »
به حسب فرمان ، ايشان را برگرفتم وبه نزديك پيغمبر آوردم .
قال : « ما لكما يا حسنيّ ؟ قالا : نشتهي طعاماً يا رسول اللَّه ، فقال النّبيّ : اللّهمّ أطعمهما ثلاثاً » .
رسول خدا فرمود : « چيست شما را اى فرزندان من ؟ »
عرض كردند : « گرسنهايم وطعام مىخواهيم ! »
پيغمبر سه كرت فرمود : « اللّهمّ اطعمهما يعنى : اى خداوند ! ايشان را اطعام بده . »
سلمان گويد : نگران شدم . بهى در دست پيغمبر ديدم به صورت سبويى ، سفيدتر از برف ، شيرينتر از عسل ونرمتر از كف شير . پس پيغمبر با ابهام مبارك آن را مالش داد ودو نيمه ساخت . پس نيمى حسن را